Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2011/12047 · K. 2012/19296

11. Hukuk Dairesi         2011/12047 E.  ,  2012/19296 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/04/2011 tarih ve 2010/1718-2011/805 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkil şirket ile davalı banka arasındaki sözleşme gereğince müvekkil şirketin grup şirketleriyle birlikte toplam 200,000 TL nakit, 2.000,000 TL gayrinakti kredi kullandığını, davalı bankanın her üç ayda bir kullanılmış olan teminat mektuplarının komisyonu yanında "kredi talep/tahsis komisyonu" adı altında her bir şirket için ayrı ayrı 315'er TL talep ettiğini ve müvekkilce ödeme yapıldığını, müvekkil şirketin itirazı üzerine davalı banka yetkililerinin bu tahsilatı kredinin oluşturulduğu tarihten itibaren aldıklarını ve bu durumun Genel Kredi Sözleşmesinin 7. madesinden kaynaklandığını belirttiklerini, "kredi talep/tahsis komisyonu" nun kredi tahsis edildiğinde bir kez alınabileceğini, genel kredi sözleşmesinin söz konusu 7. maddesinde de bunun her üç ayda bir alınacağına ilişkin açıklık bulunmadığını, yine davalı bankanın müvekkil şirketin grup şirketlerinden olan Onur Ünsal Makina Tem.İç ve Dış Tic.Ltd.Şti adına alınmış olan 150.00TLlik teminat mektubu komisyon oranını 2009 yılı başında %1,5'den %4'e çıkarıldığını,müvekkil şirketin tüm bu fazladan ödemelerin iadesi için ilgili bankaya noter ihtarnamesi göndermesine rağmen davalı bankaca ödeme yapılmadığını ileri sürerek müvekkil şirket ve grup şirketlerinden kredi talep/tahsis komisyonu adı altında alınan 315'er TLden , fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 4.000TL'nin 30/09/2009 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline, daha önce alınan komisyonların müvekkile iadesine, %1,5 iken %4 olan komisyon oranının %1,5'a indirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, müvekkil bankanın kredi talep ve tahsis komisyonu altında almış olduğu bedellerin Bankacılık Kanunu, Bakanlar Kurulu Kararı ve TCMB tebliği, TTK, tarafların imzalamış olduğu Genel Kredi Sözleşmesi hükümleri ve bankacılık teammüllerine uygun olduğunu, davacı firmanın 185.700 TL'lik nakit kredisinin 26/02/2009 tarihinde vadesi dolduğunu, davalının temerrüde düşmesi nedeniyle izlemeye alındığını, müvekkil bankanın kredi politikaları ve davacının imzaladığı Genel Kredi Sözleşmesinin 7. maddesi uyarınca kredili çalışan firmalardan üçer aylık dönem sonlarında her bir firmadan kredi tahsis ücreti alınmaya devam edildiğini, davacının itiraz ettiği teminat mektubu komisyon oranı müvekkil bankanın ilan ettiği masraf listesine göre belirlendiğini, bu güne kadar davalı firmanın komisyon bedellerini öderken bu tarihten sonra ödemek istememesinin bankaca kredi taleplerinin olumsuz karşılanması ve firmanın izleme pozisyonundan çıkarılmamasından kaynaklandığını savunrak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ,benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalı bankanın davacı şirketler grubundan aldığı kredi tahsis ve komisyon ücretlerinin sözleşme ve Bankacılık Kanunu ile yönetmelik ve Merkez Bankası, Bakanlar Kurulu tebliğler esasları muvacehesinde yaptığı, davacı firmanın kredi işlemlerinin bankada devam ettiği, tamamen hitam olmadığı, meri mektuplarının bulunduğu bunların da sürelerinin uzatıldığı, bankanın işlemlerini objektif iyi niyet kuralları dahilinde yaptığı, davacının davasının subut bulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı davacı vekili temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delilerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışındaki tüm temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Kredi talep / tahsis komisyonu talebine ilişkin olarak davacı vekilinin bilirkişi raporuna karşı bu komisyonun bir kez alındığı yönündeki itirazları gözetilerek, bu komisyonla ilgili olarak Merkez Bankası ve diğer bankalardan böyle bir uygulama olup olmadığı, bu komisyonun bir kere mi yoksa dönemsel mi olarak alınacağı hususları araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyele hüküm kurulması doğru görülmemiş davacı vekilinin buna yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.