Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2011/12220 · K. 2012/313

11. Ceza Dairesi         2011/12220 E.  ,  2012/313 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet HÜKÜM :2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80, 59. maddeleri gereği 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin. 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80, 59. maddeleri gereği 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin. 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80, 59. maddeleri gereği 17 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin. 765 sayılı TCK.nun 71. maddesi gereği sanığın neticeten 51 ay 45 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin. Gerekçeli kararda yanlış gösterilen suç tarihlerinin, 26.01.2004, 21.01.2005 ve 21.12.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür. 1-) Sanık müdafiinin, 2004 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan verilen hükme yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede; Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin soruşturma eksiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle 2004 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan verilen mahkumiyet hükmünün istem gibi ONANMASINA, 2-) Sanık müdafiinin, 2003 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan verilen hükme yönelik temyizine gelince; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 sakvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, incelemenin katma değer vergisi yönünden yapılmış olması nedeniyle kullanılan son fatura tarihine göre suç tarihi olan 26.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan 2003 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan verilen mahkumiyet hükmünün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 2-) Sanık müdafiinin, “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilen hükme yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: Te-Mar Tesisat Malz. Armatür San.İnş. Ve Tic. Ltd.Şt.nin yetkilisi olan sanığın, 2005 takvim yılının 1,2,3,4,5 ve 11. aylarında temin ettiği sahte faturaları kullanarak katma değer vergisi kaybına sebebiyet verdiğinin iddia ve kabul olunması karşısında suç tarihinin, kullanılan son fatura tarihine göre 26.12.2005 olduğu ve bu tarihte 5237 sayılı TCK'nun yürürlükte bulunduğu gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nun 7/2. ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nun olaya ilişkin hükümlerinin karşılaştırılması sonunda lehe olduğu kabul edilen ve suç tarihinde yürürlükte olmayan 765 sayılı TCK'nun uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.