Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2011/12244 · K. 2012/15009

4. Hukuk Dairesi         2011/12244 E.  ,  2012/15009 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 27/04/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, bıçakla kasten yaralama ve hakaret nedeni ile uğranılan maddi ve manevi zararların ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, istemin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, davalılar ... ve ...'ün oğlu olan diğer davalı ... ...'ün olay günü kendisini bıçakla kasten yaraladığını ve küfür ve hakaretlerde bulunduğunu, aynı şekilde anne ...'ün de kendisine yönelik hakarette bulunduğunu ve davalı anne ve babasının ... olmayan küçüğün zarar verici eylemlerinden şahsen sorumlu olduklarını iddia ederek maddi ve manevi tazminat ödetilmesini istemiştir. Davalılar davanın reddini savunmuşlardır. Yerel mahkemece, istemin bir bölümünün kabulü ile davalılardan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir. Davanın hukuki sebebinin belirlenmesi hakimin görevlerindendir. Dava konusu olayda, dava dilekçesinden ve davacının iddialarına açıklık getirdiği beyanlarından, zararın ev başkanı olan davalılar ... ve ...'ten ödetilmesi istendiğine göre, davanın yasal dayanağı, ev başkanının sorumluluğunun düzenlendiği Türk Medeni Kanunu'nun 369. maddesidir. Anılan kanun maddesi, yasanın düzenleniş şekli itibariyle ikinci kitabında yer almaktadır. 4787 sayılı Aile Mahkemesinin Kuruluş Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanun’un 4. maddesinde; Türk Medeni Kanunu’nun ikinci kitabından doğan dava ve işlerin aile mahkemesinde çözümleneceği belirtilmektedir. Somut olay itibariyle de TMK’nun 369. maddesinin uygulanması söz konusu olacağından davanın Aile Mahkemesi’nce görülmesi gerekirken genel mahkemede görülmesi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.