Yargıtay 14. Hukuk Dairesi · E. 2011/12338 · K. 2011/14411

14. Hukuk Dairesi         2011/12338 E.  ,  2011/14411 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.01.2002 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 15.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Davacı Hazine vekili, 27.12.1996 tarihinde "kerpiç ev, ahır ve arsası cinsi ile" davalı adına senetsizden tescil edilen 266 parsel sayılı taşınmazın 1992/173 Esas, 1993/143 Karar sayılı hüküm ve 25.10.2001 tarihli idari tahkikat tutanağı gereğince mera olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılması, müdahalenin önlenmesi ve kal istemiştir. Davalı, taşınmaza ait tapu kayıtlarının bulunduğunu, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hükmü, davacı Hazine vekili temyiz etmiştir. Dava, tapu iptali ve mera olarak sınırlandırma isteğine ilişkindir. Dava konusu 266 sayılı parselde davalının 03.10.1962 tarihli 2 ve 3 sıra no'lu ve 13.03.1981 tarihli 39 sıra no'lu tapu kayıtları ile ve bunların dışında zilyet olarak kullanmakta olduğu yerin güneyinde kalan ve daha önce taraflar arasında görülüp temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılan Sarıkaya Sulh Hukuk Mahkemesinin 1992/173 Esas, 1993/143 Karar sayılı dosyasında teknik bilirkişi ... tarafından düzenlenen 29.06.1993 tarihli rapor ve krokide toplamı 1350 m2 olarak gösterilen yerin "mera" olduğu 1992/173 - 1993/143 sayılı dosyada davalı tarafından kabul edilmiştir. Bu durumda mahkemece; mahallinde yeniden keşif yapılarak 1992/173 esas ve 1993/143 karar sayılı dosyadaki 29.06.1993 tarihli kroki zemine uygulanmalı, "mera" olduğu kabul edilen bu kısım ile ilgili davanın kabulü ile sınırlandırma kararı verilmesi gerekir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.