Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2011/12696 · K. 2013/13822

11. Hukuk Dairesi         2011/12696 E.  ,  2013/13822 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.03.2011 tarih ve 2002/363-2011/102 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ...... vekili ve davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin Tekel Genel Müdürlüğünün ürünlerinin taşınması işini üstlendiğini, bu amaçla davalılardan ... ile anlaştığını, ...’ın Ali Aydın ismine düzenlenmiş sahte ehliyet ve taşıma belgesine istinaden 1090 koli alkollü içkiyi davalı ...’a ait araç ile İstanbul Paşabahçe içki fabrikasından Bursa’ya götürmek üzere teslim aldığını, ...'ın alkollü içkileri davalılardan Serdar...'ya sattığını davalı ......'nın ise Tekel Çorlu başbayisi olup satın aldığı içkileri alt bayilere sattığını, bu şekilde müvekkilinin alkollü içeceklerin bedeli olarak 100.906,90 TL ödemek durumunda kaldığını ileri sürerek, söz konusu bedelin reeskont faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı ...... vekili, müvekkilinin diğer davalı ...'tan rakı satın almadığını, Tekirdağ bölgesinde ele geçen rakıların davalı ...'a teslim edilen rakılar olduğunun kanıtlanmadığını, bir kısım alt bayilerin İstanbul’dan vadeli mal almış olabileceklerini, davacının sahte ehliyet kullanan davalı ...'a mal teslim etmesi sebebiyle kusurlu olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur. Diğer davalılar davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamışlardır. Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının Tekel Genel Müdürlüğü'ne ait rakıları Bursa Tekel Başmüdürlüğüne gönderilmek üzere Ali Aydın sahte ehliyetini kullanan davalı ...'a teslim ettiği, araç malikinin ... olduğu, araç sürücüsü Ramazan’ın malları Tekel Çorlu başbayisi olan davalılardan Serdar...'ya sattığı, ceza yargılaması sonucunda ...'ın dolandırıcılık suçundan, Serdar...'nın ise cürüm eşyasını bilerek satın almak suçundan cezalandırılmalarına karar verildiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile 100.906,90 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir. Kararı, davalı ...... vekili ve davalı ... temyiz etmiştir. 1 – Mahkemece verilen karar, davalı ... tarafından temyiz edilmiş olup, temyiz dilekçesi, temyiz defterine kaydettirilmediği gibi, temyiz harcının yatırıldığına dair makbuza da dosya içinde rastlanmamıştır. Temyiz dilekçesinin verilme usulü HUMK'nın 434. maddesinde açıklanmış olup, buna göre harca tabi ise temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt ettirilip, temyiz harcının yatırılmış olması gerekmektedir. Davalı tarafından bu işlemler yapılmamış, sadece temyiz dilekçesinin hakime havale ettirilmesi ile yetinilmiştir. Temyiz defterine kayıt ettirilip, harcı alınmayan temyiz dilekçeleri bakımından çözüm getiren 21.05.1985 gün ve 1984/5 esas,1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında, harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da HUMK`nın 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile ilgili işlemin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin, temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır. Buna göre, somut olayda, temyiz defterine kayıt bulunmadığından, bu İBK'nın uygulanması gerekmemektedir. Davalı ... tarafından bu işlemler yapılmaksızın verilmiş temyiz dilekçesine konu temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir. 2 – Davalı ...... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, mümeyyiz davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’ın temyiz isteminin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 90,00 TL temyiz başvuru ile 24,30 TL temyiz ilam harcının davalı ...'tan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 5.492,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ......'dan alınmasına, 28.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.