İçtihatYargıtay11. Hukuk Dairesi
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2011/12747 · K. 2012/18421
- Esas No
- 2011/12747
- Karar No
- 2012/18421
- Karar Tarihi
- 19.11.2012
Karar Metni
11. Hukuk Dairesi 2011/12747 E. , 2012/18421 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ : İSTANBUL 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/12/2010 tarih ve 2009/59-2010/267 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin gıda sektöründe uzun yıllardır “ERİŞ” ibareli tescilli markalarını kullandığını ve markayı tanınmış hale getirdiğini, davalının 2002/14605 sayılı “ERİŞ” markasının 29. ve 35. sınıflarda tescilli olduğunu, müvekkilinin tanınmışlığından haksız yarar sağlandığını, davalıların kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, markalar arasında karıştırılma riski olduğunu ileri sürerek, davalı markasının hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davalıların murislerinin davacıdan çok daha önce sektörde faaliyet gösterdiğini, davacının markasının tanınmış marka olmadığını, davacının markalarının farklı sınıflar için tescilli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davacının 1994 yılında 30. sınıfta 149139 nolu “Eriş Un” ibareli markasını, 1998 yılında 29. sınıfta 189585 nolu “Eriş Yağ” ibareli markasını, 2001 yılında 29, 30, 31. sınıflarda “ERİŞ FLOUR MILLS+Şekil” ibareli markasını tescil ettirdiği, hükümsüzlüğü istenilen davalının 2002/14605 nolu “ERİŞ” ibareli markasının 29. ve 35. sınıflar için 13/06/2002 tarihli başvurunun 15/07/2004 tarihinde ilan edilerek tescil edildiği, taraf markalarındaki esas unsurun “ERİŞ” ibaresi olduğu, davacının marka kapsamında 29. sınıfta "tereyağı, katı yağlar, zeytin ve margarin yağları" ile davalının marka kapsamındaki "beyaz peynirler, kaşar peynirleri, krem şanti, süt tozu, süt oranı fazla içecekler, süt ve süt ürünlerinden tatlılar” ile 35.sınıftaki “malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alınması için bir araya getirilmesi hizmetleri" yönünden benzerlik bulunduğu, orta seviyedeki tüketicinin markaların orijinini karıştırma ihtimali olduğu, davacının markasının tanınmış varsayılsa bile, benzer olmayan ürün ve hizmetlerde kullanımda markanın itibarına zarar verme veya markanın ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar doğurması unsurlarının varlığının kanıtlanamadığı, davalıların markayı tescilden önce de kullandığının ve belli bir ayırt edicilik kazandırıldığının kanıtlanamadığı, önceki kullanımın ticari unvan şeklinde olduğu gerekçesiyle davalı markasının "beyaz peynirler, kaşar peynirler, krema, krem şanti, süt tozu, süt oranı fazla sütlü içecekler, süt ve süt ürünlerinden tatlılar, müşterilerin malları el verişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri" yönünden hükümsüzlüğüne, diğer ürün ve hizmetler yönünden talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2) Mahkemece, taraflar adına tescilli ve uyuşmazlık konusu markaların kapsadığı “beyaz peynir, kaşar peyniri, krema, krem şanti, süt tozu, süt oranı fazla sütlü içecekler, süt ve süt ürünlerinden tatlılar” emtiasının davacı markasının kapsadığı 29. sınıf bir kısım emtia ile benzer olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dairemizin yerleşik kararları uyarınca markaların kapsadıkları ürünlerin benzer tür ürünler olarak nitelendirilebilmesi için; piyasanın anlayışı, benzer alıcı çevresine hitap edip etmediği, benzer ihtiyaçları giderip gidermediği, birbirleri yerine ikame edilebilme ve rekabet olanaklarının olup olmadığı, dağıtım kanalları, kullanım yöntem ve amaçları ile hedeflenen halk kesimleri gibi hususların dikkate alınması gerekmektedir. Mahkemece verilen kararda yazılı gerekçelerle bir kısım ürünlerin benzer tür oldukları benimsenmekle birlikte, taraf markalarının kapsadığı ürünler bakımından yukarıda açıklanan kriterleri karşılayan bir değerlendirme yapılmadığı gibi, uyuşmazlığın niteliği itibarıyla ürünlerin benzer olup olmadıkları hususunda değerlendirme yapılmasının özel ve teknik bilgiyi gerektirdiği dikkate alınarak, bu konuda uzman gıda mühendisinin görüşü alınmaksızın yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın taraflar yararına bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 19/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.