Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2011/12860 · K. 2012/14930

4. Hukuk Dairesi         2011/12860 E.  ,  2012/14930 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacılar ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 10/01/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalılar taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Davacıların temyiz itirazı yönünden; Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar davacılar ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir. 6098 sayılı Borçlar Kanunu 56. maddesi (E. Borçlar Yasası'nın 47. maddesi) gereğince yargıcın, özel durumları göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Takdir edilecek bu tutar, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 gün ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel durum ve koşullar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden yargıç, bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde nesnel (objektif) ölçülere göre uygun (isabetli) bir biçimde göstermelidir. Olayın oluşu, davacıların ölene olan yakınlık derecesi, isteğin ılımlı olması ile yukarıda açıklanan ilkeler gözetildiğinde ölenin çocukları olan davacılar yararına hüküm altına alınan manevi tazminat miktarları azdır. Davacılar yararına daha üst düzeyde manevi tazminata karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir. 2-Davalıların temyiz itirazları yönünden; a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...'ın vekalet ücretine yönelik temyiz itirazı ile davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. b)Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; davacıların murisi ..., 06/11/2007 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu yaralanmış, 15/11/2007 tarihinde ise vefat etmiştir. Davacılar babalarının kaza sonucu ölümü nedeni ile manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır. Manevi tazminatı doğuran zararlandırıcı sonuç ölüm olayı ile meydana geldiğinden, manevi tazminata ölüm tarihinden itibaren faiz işletilmesi yerine olay tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi doğru bulunmamıştır. Karar bu nedenle bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacılar yararına, (2-b) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, davalıların (2-b) nolu bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının (2-a) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, bozma nedenine göre davacı ile davalı ...'ın vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istek halinde geri verilmesine 11/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.