Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2011/13480 · K. 2013/14275

4. Ceza Dairesi         2011/13480 E.  ,  2013/14275 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Yaralama, tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığa yükletilen yaralama ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, Mağdurun ve Tanık Aslı Koç’un aşamalarda değişmeyen anlatımı, sanığın arabasının bagajında ruhsatsız tabanca bulunması karşısında, tehdit eylemi silahla işlendiği halde, kanıtların değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek TCK’nın 106/2-a maddesi yerine 106/1. maddesi ile ceza verilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, Yaralama suçundan gün adli para cezası verilirken uygulanan Kanun maddesinin CMK’nın 230/6. maddesine aykırı olarak gösterilmemesi, yaralama suçundan verilen adli para cezası taksitlendirildiği halde, tehdit suçundan verilen adli para cezasının taksitlendirilmemesi, Kanuna aykırı, sanık ...'nin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasının yaralama suçundan adli para cezası verilen kısmın başına “TCK’nın 52. maddesi” ibaresinin, tehdit suçuna ilişkin kısımdaki hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinden sonraki kısmına “sanığa verilen para cezasının miktarı, sanığın ekonomik ve sosyal durumu göz önüne alınarak 5237 sayılı TCK’nın 52/4 madde ve f fıkrası gereğince adli para cezasının birer aylık ara ile 5 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde kalan kısmın tahsiline, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 13/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.