Yargıtay 6. Hukuk Dairesi · E. 2011/14599 · K. 2012/2852

6. Hukuk Dairesi         2011/14599 E.  ,  2012/2852 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, eşler arasındaki çeyiz senedinde yazılı çeyiz ve ziynet eşyalarının değerinin ödenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir. Davacı vekili, dava dilekçesinde müvekili ile davalının 18.05.2007 tarihinde evlendiklerini, taraflar evlenirken, teslim tutanağı ile çeyiz ve ziynet eşyalarının davalı eşe teslim edildiğini, eşler ayrılırken, çeyiz eşyası tutanağında belirtilen çeyiz ve ziynet eşyalarının müvekkiline teslim edilmediğini, çeyiz teslim tutanağında yazılı çeyiz ve ziynet eşyalarının değerinin 56.150,00 TL olduğunu, 56.150,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davacının müşterek meskene 56.000,00 TL'lik çeyiz eşyası getirmediğini, çeyiz senedine halk arasında bilinen ve aslında olmayan eşyaların yazılarak düğünde damada imzalatılmasının adet haline geldiği bir belge olduğunu, boşanma davasının görüldüğü sırada verdiği cevap dilekçesi ile de, davacının müşterek haneyi terk ederken yanında müvekkilinin ve ailesinin borçlanarak aldığı 5 adet 20'şer gram altın bilezik, 1 adet altın kol saati, 1 çift altın küpe, 3 adet altın yüzük, 1 adet altın künyeyi yanında götürdüğünü, düğünde takılan küçük altınların bozdurulup önce bilezik yapıldığını, sonra da tarafların borcu için harcandığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, eşyaların tamamının teslim edildiğine ilişkin davacının kabulü, davalının savunması bulunmamasına rağmen, toplanan delillerden davacının evlenirken getirmiş olduğu çeyiz eşyalarının davacıya iade edildiği, altın takı ve ziynet eşyalarını da davacının evden ayrılırken yanında götürdüğü kabul edilerek kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir. Olayımızda; davacı, davasında çeyiz teslim tutanağına dayanmış olup, teslim tutanağı davalı tarafından teslim alan sıfatı ile imzalanmıştır. Davalının imzaya ilişkin itirazı söz konusu olmadığı gibi, ayrıca teslim tutanağının iptaline ilişkin mahkemece verilmiş bir karar da bulunmamaktadır. Bu nedenle teslim tutanağı, tutanakta yazılı çeyiz ve ziynet eşyalarının davalıya teslim edildiği hususunda tarafları bağlar, yazılı belgenin aksi de yazılı delille kanıtlanabilir, davalı tarafından yazılı belgenin aksine yazılı bir belge sunulamadığına göre, çeyiz senedinde yazılı çeyiz ve ziynet eşyalarının davalıya teslim edildiğinin kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece çeyiz tutanağında belirtilen eşyalar yönünden davalıya teslim edilen eşyalar ile davacı tarafından götürüldüğü kanıtlanabilen eşyaların değerlerinin belirlenerek gerektiğinde mahsup yapılmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozlmalıdır. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.