Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2011/14843 · K. 2012/11412

11. Hukuk Dairesi         2011/14843 E.  ,  2012/11412 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/12/2010 tarih ve 2008/1075-2010/1734 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin müşterisine sattığı televizyonun montajı için yetkili servis olan davalı şirket ile irtibata geçildiğini, ancak montaj sırasında davalı şirket elemanlarının televizyonu kutusundan gerektiği gibi çıkartmadıkları için televizyonda hasar meydana geldiğini, müvekkilinin itibarının zedelenmemesi için hasarlanan televizyonun yerine müşterisine başka bir televizyon verdiğini, meydana gelen zararın 3.481,00 TL olduğunu ileri sürerek bu bedelin hasar tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, hasarın meydana gelmesinde müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, televizyonun satış faturasında ve ekli belgelerde "teşhir ürünü" olduğu ibaresinin yer almaması nedeni ile servis elemanlarının fabrikasyon montajı yapılacağı beklentisi ile montaj işlemlerine başlamaları neticesinde meydana gelen hasar nedeni ile satıcı firmanın % 80, davalı şirket elemanlarının da % 20 oranında kusurlu bulunduğu, televizyonun fiili satış bedelinin 2.750,00 TL olduğu ve davalının kusuruna isabet eden 550,00 TL ile sorumlu bulunduğu gerekçesi ile 550,00 TL alacağın davalıdan tahsiline, hasar tarihinden itibaren ticari faiz yürütülmesine ve fazla taleplerin reddine karar verilmiştir. Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir. 1- HUMK’nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre miktar veya değeri 1.000 TL’nı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 21.07.2004 hüküm tarihi itibariyle kesin olup, anılan miktar 01.01.2010 tarihi itibariyle 1.430 TL’ye çıkarılmıştır. Somut olayda mahkemece 30/12/2010 tarihinde 550 TL'nın davalıdan tahsiline karar verilmiş olup, söz konusu miktarın hüküm tarihi itibariyle yukarıda anılan Kanun hükmü uyarınca temyiz sınırının altında kaldığı anlaşıldığından temyizi kabil olmayıp, davalı vekilinin temyiz isteminin bu nedenle reddine karar vermek gerekmiştir. 2- Davacı vekilinin temyiz itirazına gelince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin HUMK’nun 432/4. maddesi hükmü uyarınca REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalıdan ayrı ayrı alınmasına, 28/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.