Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2011/14912 · K. 2012/26612

10. Hukuk Dairesi         2011/14912 E.  ,  2012/26612 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi No :1298-494 Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan harcama ve ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca rücuan tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, taraflar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirler ile harcama ve ödemelerin; tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı kısmına hükmedilmesi gereğine ilişkin mahkeme yaklaşımı usul ve yasaya uygun bulunmakla birlikte; haksahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirler toplamının, sosyal yardım zammıyla birlikte 50.347,06 TL olduğu belirginken; ilk peşin sermaye değerli gelir yönünden hükmedilebilecek miktarın tespitinde, anılan değerin esas alınması gereği gözetilmeksizin; peşin sermaye değeri hesap tablosunda, yer alan artışları da içeren, değerlerin esas alınmış olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Kanunun Geçici 3.maddesi yollamasıyla, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 436. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ:Hüküm fıkrasının 2. paragrafında yer alan “31.386,07” rakamlarının silinerek, yerine, “30.208,23” rakamlarının yazılmasına, harca ilişkin 5. paragrafında yer alan “2.117,22” rakamlarının silinerek, yerine, “2.047,25” rakamlarının yazılmasına, vekalet ücretine ilişkin 6. paragrafında yer alan “4.140,78” rakamlarının silinerek, yerine, “4.135,87” rakamlarının yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz hacrının davalıdan alınmasına, 21.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.