Yargıtay 14. Hukuk Dairesi · E. 2011/15209 · K. 2011/16080

14. Hukuk Dairesi         2011/15209 E.  ,  2011/16080 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.07.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21.09.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma talebinin masraf yatırılmadığından reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Davacı ... tüzel kişiliği 101 ada 62, 113 ada 21 ve 22, 101 ada 1, 113 ada 17 ve 113 ada 19 parsel sayılı taşınmazların kadim meraları olduğunu belirterek yapılan sınırlandırma ve tescil işlemlerinin iptali ile köye ait mera parsellerine dahil edilmesine ve mera siciline yararlanma haklarının olduğunun yazılmasına karar verilmesini istemiştir. Davalılar, daha önce aynı konuda açılan davanın reddedildiğini, kesin hüküm bulunduğunu, eldeki davanın da reddi gerekeceğini savunmuştur. Mahkemece, kesin hüküm nedeniyle dava reddedilmiştir. Hükmü davacı temyiz etmiş, karar Dairemizin 13.04.2010 tarihli ilamıyla ve ilamda yazılan nedenlerle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyulmuş, çekişme konusu 101 ada 1 numaralı parsel orman olduğundan buna ilişkin davanın reddine, 113 ada 17 ve 19 numaralı parseller hakkında açılan davanın feragat sebebiyle reddine, 113 ada 20 ve 22 numaralı parsellerin davacı ... merası olduğunun tespitine ve bu taşınmazın davacı ... tüzel kişiliği adına mera özel siciline kaydına, 113 ada 21 numaralı parselin 353.551 m2 kısmının iptali ile davacıya ait 113 ada 20 sayılı parsele eklenerek ya da ayrı bir parsel numarası verilerek mera özel siciline tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine, 101 ada 62 sayılı parsel hakkındaki davanın kısmen kabulüne, bilirkişi raporunda gösterilen 3.274.148 m2’lik kısmının iptali ile davacı köye ait 113 ada 20 sayılı parsele eklenerek veya ayrı bir parsel numarası verilerek mera özel siciline tesciline, fazlaya ilişkin davacı isteğinin reddine karar verilmiştir. Hükmü, davalılardan ... Belediyesi temyiz etmiştir. 1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı belediyenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir. 2-4342 Sayılı Mera Kanununun 3.maddesinde yapılan tanıma göre mera; hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için yetkili mercilerce tahsisi yapılan veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Aynı yasanın 4.maddesine göre de mera, yaylak ve kışlakların kullanma hakkı bir veya birden çok köy veya belediyeye bırakılır. Bu yerler devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerdendir. Diğer taraftan, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16.maddesinin (B) maddesine göre de orta malı taşınmazlardan sayılan meraların sınırlandırılması bir parsel numarası verilerek yüzölçümü hesaplamasının yapılması ve taşınmaz mallar özel siciline yazılması ile yetinilmesi gerekir. Bu sınırlandırma tescil mahiyetinde olmadığı gibi, bu suretle belirlenen taşınmaz mallar özel mülkiyete de konu teşkil etmez. Somut olayda ise, mahkemece davanın kabul edildiği taşınmaz mallar mera özel siciline kaydedilmekle birlikte kayıt davacı ... tüzel kişiliği adına yapılmıştır. Oysa yukarıda belirtildiği üzere, mera olan bu taşınmaz mallar üzerinde davacı köyün sadece yararlanma hakkı vardır. Dolayısıyla kabul edilen taşınmazlarla ilgili hükmün mera olduğu saptanan taşınmaz malların özel siciline kaydına ve davacı köyün yararlanma hakkı bulunduğunun tespitine şeklinde kurulması gerekir. Diğer taraftan, 113 ada 20 sayılı mera parseli bağımsız bir parseldir. İstemin hüküm altına alındığı 113 ada 21 ve 101 ada 62 sayılı parseller için de mera özel siciline son parsel numarası verilerek tesciline, bu parseller üzerinde de davacı köyün yararlanma hakkı bulunduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken, bu parsellerin 113 ada 20 parsele ilave edilerek tesciline şeklinde hüküm tesisi de doğru olmamıştır. Karar, açıklanan nedenlerle bozulmalıdır. SONUÇ: Yukarıda (1).bentte açıklanan nedenlerle davalı belediyenin diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün (2).bentte yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 26.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.