Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2011/15640 · K. 2012/15949

4. Hukuk Dairesi         2011/15640 E.  ,  2012/15949 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 23/07/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 01/11/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi. (M) ... KARŞI OY YAZISI Basın Hukukunun en temel ilkesine göre "Basın özgürdür." Modern ve demokratik dünyada basın özgürlüğü devletlerin ve toplumların en benimsenmiş ve en vazgeçilmez kurallarından biridir. Bunun böyle olmasının asıl nedeni basının kamusal hizmet görmesidir. Basının kamusal hizmeti özellikle kamusal tasarruflar, devlet yönetimi ve her türlü güncel olayların toplum yararına takip edilmesi, diğer ifadeyle toplumsal denetimin (sivil denetimin) -/- -2- 2011/15640-2012/15949 basın vasıtasıyla gerçekleştiriliyor olmasıdır. Bu anlamda basının işlevi haber verme hak ve görevi, eleştiri ve değerlendirme hakkından ibarettir. Basın fiziki, sosyal ve duygusal kişilik değerleri, özel hayatın gizlilik bölümüne saldırı olmaması kaydıyla, güncel olayları toplumun genel menfaatine ve saydığımız kişilik değerlerine hukuk sınırları içinde kalan ifadelerle eleştirel olarak yaklaşmalıdır. Basının sınır ihlali ise kişilik hakkının ağır veya hafif zedelenmesi şeklinde gerçekleşebilir. Bazen ihlaller olmasına rağmen toplumun menfaati açısından hukuka uygunluk da söz konusu olabilir. Böyle hallerde de saldırı gerçekleşmez. Davacının Türkiye’nin finans, sanayi ve özel hayat itibarıyla da magazin gündemini uzun süre meşgul eden dolayısıyla güncel olmaktan çıkmayan bir iş adamı olduğu görülmektedir. Dava konusu yayında, davacının TMSF’na daha önce bildirmiş olduğu yurt dışındaki daireleriyle ilgili haber yapılmış olması, öncelikle gerçeğe aykırı değildir. Yayının içeriği yerine veriliş tarzı esas alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Oysa yapılan haberin içeriği doğru ve günceldir. Haberin veriliş tarzı ise, hem teferruattır, hem güncel bir olaya ilişkindir, hem de basının toplumsal denetim sınırları içinde kalmaktadır. Bu nedenle çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. 01/11/2012