Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2011/15843 · K. 2013/2985

10. Hukuk Dairesi         2011/15843 E.  ,  2013/2985 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi Davacı Kurum, iş kazası sonucu ölen sigortalı işçinin hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Davanın yasal dayanağını teşkil eden 506 Sayılı Yasanın 26. maddesi hükmü gereğince davalı işverenin rücu alacağından sorumluluğu ancak maddede öngörülen yasal koşulların gerçekleşmesi halinde mümkündür. Somut olayda, zararlandırıcı sigorta olayının, sigortalının, 25.10.2999 tarihinde ... Merkezindeki 31.5 kw 'lık fiber kesicilerine fleksibil takma işini yapmakta iken gerilime kapılarak vefat etmesi biçiminde gerçekleştiği, hükme dayanak kılınan kusur raporunda davalı işverene %75, sigortalıya %25 oranında kusur izafe edildiği, anlaşılmaktadır. Diğer yandan, ...1. Asliye Ceza Mahkemesinde görülen davada iş güvenliği sorumlusu ... hakkında beraat, trafo işletme teknisyeni ... hakkında ise TCK 451/son, 59.madde uyarınca verilen ağır para cezasının tecil edildiği anlaşılmaktadır. Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 Sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, Kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise, o takdirde, ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine, fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise, o takdirde de, fiili ödeme miktarının esas alınması gerekmektedir. Kabule göre, gerek gerekçede gerekse hüküm fıkrasında ilk peşin değerli gelirin %75 kusur karşılığı yerine artışları da içeren gelirin %75 kusur karşılığı esas alınarak istek gibi gelir ve masraf tutarına hükmedilmesi, isabetsiz bulunmuştur. O halde; davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.02.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.