Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2011/162 · K. 2011/19985

11. Ceza Dairesi         2011/162 E.  ,  2011/19985 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği, iftira HÜKÜM : Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2002 gün, 2002/99 esas ve 2002/188 sayılı kararı ile resmi evrakta sahtecilik ve iftira suçlarından dolayı 765 sayılı TCK.nun 342/1, 59.maddeleri gereğince hükmedilen 1 yıl 8 ay ağır hapis ve aynı yasanın 285/1, 59, 647 sayılı Yasanın 4.maddeleri ile iki kez hükmedilen 36.054.000 lira ve 228.150.000 lira ağır para cezasına ilişkin hükümlerin 5237 sayılı TCK kapsamında değerlendirildiğinde ağır hapis ve ağır para cezalarının hapis ve adli para cezasına dönüştürülmesine dair karar Bozma üzerine duruşma açılarak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre hükümlü müdafiinin zamanaşımının gerçekleştiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1-Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 259-13 sayılı kararında da açıklandığı üzere; karma bir niteliğe sahip bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun, 5237 sayılı Yasanın 7.maddesinde tanımlanan lehe yasanın geçmişe yürümesi ilkesi uyarınca, kesinleşmiş hükümlere de objektif ve subjektif koşulların gerçekleşmesi halinde uygulanması gerekeceği gözetilmeden 5728 sayılı Yasa’nın yürürlüğe girmesinden önce kesinleşen hükümlerde CMK.231.maddesinin uygulanamayacağı gerekçe gösterilerek eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, 2-Hükümlü müdafiinin 15.10.2008 günlü oturumdaki "..sanık lehine olan yasa maddelerinin uygulanmasını talep ederiz" şeklindeki isteminin, erteleme talebini de kapsadığı gözetilerek resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulurken anılan hususta olumlu olumsuz bir karar verilmemesi, 3-5237 sayılı Yasa ile hükümlü lehine bir düzenleme getirilmediği kabul olunmasına göre, yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, önceki kesinleşmiş hükümdeki ağır para cezasının 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Yasanın 5. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi, 01/05/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5335 Sayılı yasanın 22. maddesi ile değişik 5083 Sayılı Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki Kanunun 2. maddesine eklenen 3. fıkrası gereğince de para cezalarında bir yeni Türk Lirasının küsurunun atılması suretiyle infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden içtimalı adli para cezasının küsurunun atılarak katılan ...’na yönelik iftira suçundan fazla adli para cezası tayin olunması, 4-Kesinleşmiş hükmün yeniden değerlendirilmesi için yapılan yargılama giderinin hükümlülere yüklenemeyeceğinin nazara alınmaması, Yasaya aykırı,hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.