Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2011/1731 · K. 2011/7951

7. Hukuk Dairesi         2011/1731 E.  ,  2011/7951 K. "İçtihat Metni" Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Kadastro sırasında dava konusu 101 ada 116 parsel sayılı 19250 m2 yüzölçümündeki taşınmaz mera niteliği ile sınırlandırılmıştır. Davacı ..., tapu ve vergi kaydına, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamında özetle, tespite aykırı sonuca ulaşıldığına göre tutanak bilirkişilerinin dinlenilmesi ve çelişkinin giderilmesi hususuna değinilen bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne, uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve haritada (A) harfi ile işaretli 250 m2 yüzölçüme sahip bölümün mera olarak sınırlandırılmasına, kalan 19000 m2 yüzölçüme sahip bölümün ayrı parsel numarası verilmek suretiyle davacı ...'nin miras bırakanı ... Baki mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir. Davalı Hazine'nin temyizi 101 ada 116 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 21.08.2009 tarihli rapora ekli haritada (A) harfi ile işaretli bölümün dışında kalan 19000 m2 yüzölçümündeki bölümünün davacı taraf adına tapuya tesciline ilişkin hükme yöneliktir. Mahkemece dava ve temyize konu 101 ada 116 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişiler tarafından düzenlenen 21.08.2009 tarihli rapora ekli haritada (A) harfi ile işaretli bölümü dışında kalan 19000 m2 yüzölçümündeki bölümünün davacı tarafın tutunduğu 1938 tarih 212 tahrir sayılı vergi kaydı kapsamında kaldığı ve tespit gününde adına tescile karar verilen zilyet davacı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de, yerel mahkemenin vardığı sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Davalı taraf mülkiyet belgesi niteliğinde tapu kaydına da dayanmış, ancak 2510 Sayılı İskan Kanunu uyarınca oluşturulan 12.3.1949 tarih 41 ada 12 parsel sayılı pay tapu kaydının mevkii ve yüzölçümü itabariyle dava konusu taşınmaz bölümünü kapsamadığı anlaşılmıştır. Vergi kaydı ise mülkiyet belgesi sayılamaz. Dava konusu taşınmazın doğusunda batısında ve kuzeyinde bulunan komşu 101 ada 111, 113, 117 ve 118 parsel sayılı taşınmazlar hükmen mera niteliğinde sınırlandırılmak suretiyle tespit edilmiştir. Çekişmeli taşınmaza batıda komşu aynı ada 112 parsel sayılı taşınmaz ise ham toprak niteliği ile Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Hal böyle olunca taşınmazın öncesinin doğu, batı ve kuzey sınırındaki eylemli meranın bir bölümünü oluşturduğu ve meradan kazanıldığının kabulü gerekir. Kural olarak bu nitelikteki taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımaz. Kaldı ki dava konusu taşınmazın mera niteliğinde bulunduğuna dair uzman bilirkişi raporu karşısında soyut nitelikteki mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına itibar edilemez. Mahkemece bu olgular dikkate alınarak davanın reddine, dava konusu taşınmazın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca mera olarak sınırlandırılmasına ve mera özel siciline yazılmasına karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 12.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.