Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2011/17415 · K. 2012/1210

12. Ceza Dairesi         2011/17415 E.  ,  2012/1210 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Müşteki ... ve vekilinin 24.5.2006 tarihli duruşmada, sanıktan şikayetçi olup davaya katılmak istediklerini beyan etmelerine rağmen katılma kararının yalnızca maktülün çocukları hakkında alındığı görülmüş ise de, müştekinin katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gördüğü anlaşılmakla 5271 sayılı CMK’nın 237. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek tebliğnamedeki katılma kararının hatalı alınması nedeniyle ileri sürülen bozma görüşüne iştirak edilmemiştir. Dosya içeriğine göre; tanık ...'in aşamalarda alınan beyanlarında, maktülün kendisine, sanığın arızalı kısmı gösterdiğini, alkollü olduğunu, tırın altında çalışırken marşa basıp aracı çalıştırdığını söylediğini beyan ettiği, tanık ...'le birlikte olay yerine geden tanık...'ın da benzer mahiyette maktülün kendilerine “şoför sarhoş, çalışırken aracı hareket ettirdi” dediği şeklinde beyanda bulunduğu, kazadan 6 saat sonra düzenlenen adli raporda sanığın alkollü olduğunun belirlendiği, sanık her ne kadar maktulün aracı tamir ettiğinden haberi olmadığını beyan etmiş ve yine 06.07.2006 tarihli kolluk ve 24.05.2006 tarihli duruşmadaki savunmasında araçtaki arızayı kimseye bildirmediğini belirtmiş ise de, araçta oluşan fren sistemindeki arızanın sanık tarafından bildirilmemesi halinde bundan şirketin haberdar olması ve tırın bağlı bulunduğu limanda tamir amacı ile eleman göndermesinin mümkün olmayacağı, ayrıca yine olay yerine giden maktulün ... içerisinde şoför bulunup bulunmadığını kontrol etmeden ve onunla görüşüp tırın hangi aksamında arıza olduğunu öğrenmeden tamir işlemine başlamasının hayatın olağan akışına uygun düşmeyeceği, düzenlenen ve oluşa uygun bilirkişi raporlarına göre sanığın kazanın oluşumunda asli kusurlu olduğu anlaşılmakla, sanığın gerçekleşen eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu sonucuna varıldığından tebliğnamedeki bilinçli taksirin oluşmadığına dair bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın suçu olmadığına, eksik araştırma yapıldığına, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 26.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.