Yargıtay 15. Ceza Dairesi · E. 2011/18831 · K. 2013/3175

15. Ceza Dairesi         2011/18831 E.  ,  2013/3175 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır. 1-Sanıkların şikayetçi ...’ya yönelik eylemlerinden dolayı yapılan temyiz incelemesinde; Somut olayda; sanıkların daha önce şikâyetçi ...’ya ait kasap dükkânına gelerek 6 TL’lik kıyma istediği ve 50 TL para uzattığı, sanık ...’in konuşarak dikkatine dağıtığı, şikâyetçi...’ın parayı aldığını sanarak para üstü ve kıymayı verdiği, sanıkların dükkândan ayrılmalarından sonra durumu fark ederek çalışanlarına yakalamalarını söylediği ancak sanıklara ulaşılamadığı, olay günü sanıkların tekrar kasap dükkanına gelerek yumurta istedikleri ve 100 TL uzattığı, ...ın sanık ...’i hatırlayıp yakaladığı iddia olunan olayda; sanıkların atılı suçtan delil yetersizliği nedeniyle beraatlerine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 2-Sanık ...’un şikayetçi ...’e yönelik eyleminden dolayı yapılan temyiz incelemesinde; Sanık ...’in müşterinin yoğun olduğu bir zamanda şikayetçi ...’e ait markete gelerek 100 TL uzatıp sigara isteği, bunu bozamazsın demesi üzerine kasiyer olarak çalışan ...nın parayı masanın üzerine koyduğu, sanığın yoğunluktan faydalanarak parayı aldığı ve 100 TL para üstünü istediği, ...nın sanığın konuşmalarından dolayı dikkati dağıldığından para üstünü sanığa ödediği, durumun kasa kontrolü sırasında tespit edildiği şeklinde gerçekleştiği iddia edilen olayda, dolandırıcılık suçunun oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir. Sanık ...’un adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkûmiyeti bulunduğu halde TCK'nun 58.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 61.maddesine göre temel adli para cezasının belirlenmesi sırasında anılan maddede sınırlı olarak sayılan gerekçeler dışında sosyal ve ekonomik durumu gerekçe gösterilip alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle yasal olmayan gerekçe ile fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.