Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2011/19582 · K. 2014/12736

6. Ceza Dairesi         2011/19582 E.  ,  2014/12736 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak (iftira) HÜKÜM : Kısmen mahkumiyet, kısmen beraat Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde, Sanığın yüklenen eylemden kanıt yetersizliği nedeniyle beraat edip savunmanı ile yasal temsilcisinin temyiz isteminin beraat kararının gerekçesine yönelik olmaması karşısında hukuki yarar bulunmadığından, anılan sanıkla ilgili istemin tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, II- Her iki sanık hakkında iftira suçu ile sanık ... yönünden ayrıca hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince, Adli sicil kaydına göre sanık ...'in hırsızlık, sanık ...'ın güveni kötüye kullanma suçlarından tekerrüre esas hükümlülükleri bulunduğu halde haklarında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Dosya kapsamına göre hırsızlık suçunun suça konu işyerinin giriş kapısı yanından işlenmesi nedeniyle, suça konu bilgisayar çantasının işyeri içerisinde olup olmadığı yakınan ...'den sorularak sonucuna göre eylemin vasfının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik inceleme ile yetinilerek karar verilmesi, 2- Sanık ... yönünden dosya kapsamında bulunan ve bir başka suç yönünden alınan ... Üniversitesi Tıp Fakültesi'nin 26.07.2006 tarihli raporuna göre sanığın davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azaldığının belirlendiği ve kısıtlanarak annesinin velayeti altına alındığı, ... Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinden alınan raporda ise sanığın cezai ehliyetinin tam olduğu belirtilmesi karşısında, sanık hakkında Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Dairesinden cezai ehliyeti konusunda rapor aldırılıp, raporlar arasında çelişki olması halinde ise Adli Tıp Kurumu Kanununun 15. maddesi gözetilerek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi, 3- Sanıklar arasında menfaat çatışması bulunduğu gözetilmeden aynı savunman tarafından temsil edilmeleri nedeniyle 5271 sayılı Yasanın 152. maddesine aykırı davranılması, 4- Sanık ... hakkında iftira suçundan takdiri indirim hükümleri uygulanırken, hırsızlık suçu yönünden uygulanmaması nedeniyle çelişkiye neden olunması, 5- İftira suçu yönünden sanıkların gerçek kimliklerinin sanık ...'in annesi tarafından belirlenmesi nedeniyle, koşulları oluşmadığı halde 5237 sayılı Yasanın 269/2. maddesiyle cezalarından indirim yapılması, 6- Sanıkların, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın ise cezası ertelenen sanıklar hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması; 7- 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesi uyarınca iştirak halinde suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine müştereken tahsile karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... savunmanı ve yasal temsilcisi ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın ...maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.