Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2011/19650 · K. 2012/12086

12. Ceza Dairesi         2011/19650 E.  ,  2012/12086 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2, (52/4) maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre; sanığın sevk ve idaresinde bulunan otomobil ile seyir ederken, karşıdan karşıya geçmek için taşıt yoluna giren katılan ...'e çarparak onun orta (3) derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, sanığın, yolun sağından soluna geçmek için üç şahsın taşıt yoluna girmesi sebebiyle, önünde seyreden ticari aracın aniden duruşa geçmesi üzerine, bu araca çarpmamak için sola direksiyon manevrası yapıp, tekrar doğru seyrettiği sırada, sağındaki duruş yapan aracın önünden çıkan katılana, fren tedbirine rağmen, mesafe kısa olduğundan, taşıt yolunda çarpmak zorunda kaldığını ifade ettiği, katılanın ise, ışık kontrollü kavşakta, kendi yönüne yeşil ışık yandığında, kaplama üstü yaya geçidinden faydalanarak, yolun solundan sağına geçmekte iken, kırmızı ışıkta durmayıp, seyrine devam eden sanık yönetimindeki otomobilin yaya geçidi üzerinde kendisine çarptığını beyan ettiği, sanık beyanlarına göre hazırlanan trafik kazası tespit tutanağında, katılan mağdurun, hemen gerisinde bulunan 7,2 m. mesafedeki yaya alt geçidinden faydalanması gerekirken, taşıt yoluna girmekle ve araçlara ilk geçiş hakkını vermemekle asli kusurlu, sanığın ise 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 52/1-b maddesindeki “sürücüler, hızlarını, kullandıkları aracın yük ve teknik özelliğine, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmak zorundadırlar.” kuralını ihlalle tali kusurlu olduğunun belirtildiği, Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Şubesi Müdürlüğü mensubu makine mühendisi tarafından, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen 20.04.2009 tarihli bilirkişi raporunda, sanık ve katılan anlatımlarına göre iki olasılığa yer verilerek, olayın sanığın savunmasında anlattığı şekilde meydana gelmesi halinde, sanığın tali kusurlu, katılanın beyanında anlattığı şekilde meydana gelmesi halinde ise sanığın tam kusurlu olacağı belirtilmiş olup, mahkemece, katılanın beyanlarına ve anılan bilirkişi raporundaki ikinci olasılığa itibarla sanığın, “yayalara yeşil ışık yanmasına rağmen, yayalara ilk geçiş hakkını vermemesi nedeni ile olayın meydanagelmesinde kusurlu olduğu” kabul edilmiş ise de; olay mahallinde trafik sinyalizasyon sistemiyle sağlanmış kaplama üstü yaya geçidi bulunup bulunmadığı, yayanın yola hangi taraftan intikal ettiği, çarpma noktasının yaya geçidi üzerinde, kavşak başında, kavşak içerisinde, kavşağı geçtikten sonra mı olduğu, çarpma noktasının yaya kaldırımına, ışıklı kavşağa ve yaya alt geçidine uzaklığı, çarpma anında trafik ışıklarının konumu, çarpmadan sonra aracın kaç metre mesafede durduğu hususlarının belirlenebilmesi bakımından, sanık, katılan ve bildirecekleri tanıklar hazır olacak şekilde, mahallinde uzman bilirkişi marifetiyle keşif yapılıp olayın meydana geliş şekli ve çarpma noktası kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlendikten ve tarafların kusur durumu tereddütsüz şekilde saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabul ve uygulamaya göre : 1- Sanığın yönetimindeki otomobille, trafik kurallarını dikkate almayarak, ışık kontrollü kavşakta hız kesmeyip, kırmızı ışıkta geçmek suretiyle, kendi yönüne yanan yeşil ışıkta karşıdan karşıya geçen katılana çarparak onun yaralanmasına sebebiyet verdiği kabul edildiği halde, sanığın eyleminde bilinçli taksir koşullarının oluştuğu ve tayin olunan cezasında bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurularak, sanık hakkında eksik ceza tayini, 2- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında sanığa hükmolunan cezanın taksitlendirilmesine karar verilirken, uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.