Yargıtay 17. Hukuk Dairesi · E. 2011/1970 · K. 2012/2426

(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/1970 E.  ,  2012/2426 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki tazminat davası sonucunda davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün davalılar vekili ve davacılar vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edildiği anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü; - K A R A R - Davacılar vekili, davalı ...’ın sürücüsü, ... LTD.ŞTİ.nin işleteni olduğu, davalı ... Sigorta şirketine ZMSS poliçesi ile sigortalı aracın davacıların murisi ...’e çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek eş ... için 50 TL, anne ... için 50 TL ve baba ... için 50 TL destekten yoksun kalma tazminatı; eş için 40.000 TL, çocukları ... ve ... için ayrı ayrı 35.000’er TL, anne ... için 25.000 TL, baba Süleyman için 20.000 TL ve kardeşler ... için ayrı ayrı 15.000’er TL manevi tazminat ile defin masrafı ve cenaze nedeniyle yapılan diğer masraflar için toplam 700 TL maddi tazminatın olay gününden itibaren işleyecek faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiş, ıslah ile destekten yoksun kalma tazminatı ve maddi tazminat taleplerini toplam 18.377 TL.ye yükseltmiştir Davalılar ... Ltd. Şti. ve ... vekili, müvekkilinin meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir. Davalı ... Sigorta A.Ş vekili, davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabülüne, eş ..., anne ... ve baba Süleyman için toplam 15.977 TL. destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan, 18 TL defin masrafı ile eş ve iki çocuk için ayrı ayrı 3.000 TL, anne ve baba için ayrı ayrı 2.000 TL ve beş kardeş için ayrı ayrı 1.000 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ... Ltd.Şti.den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir. Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. 1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... Ltd.Şti ve davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davalı ... ile davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. 2-Davalı ... şirketinin manevi tazminattan sorumlu tutulmadığı nazara alınmaksızın hükmedilen tüm tazminat miktarı üzerinden davalı ... aleyhine vekalet ücreti, harç ve yargılama giderine hükmedilmesi doğru görülmemiştir. 3-Davacıların destekten yoksun kalma tazminatı, defin gideri ve manevi tazminat dışındaki tazminat talepleri bakımından mahkemece BK.42 ve 43 maddeleri uyarınca uygun bir tazminata hükmedilmesi gerekirken buna ilişkin taleplerin reddedilmesi isabetli olmamıştır. 4-Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkında hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K.nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür. Bu hususlar dikkate alındığında, takdir olunan manevi tazminatın çok düşük olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Ltd. Şti ve davalı ... vekilinin tüm; davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Sigorta A.Ş vekilinin, (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.514,45 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... ile ... Ltd.Şti.den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ile davalı ... şirketine geri verilmesine 29.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.