Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2011/19861 · K. 2013/2230

10. Hukuk Dairesi         2011/19861 E.  ,  2013/2230 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :İş Mahkemesi N Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir. Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir. Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Dava, geçirdiği iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya yapılan giderler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan ödetilmesi istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa’nın 26/1. maddesidir. Bilindiği üzere, anılan madde kusura dayalı bir sorumluluk esasını getirmekte olup, davalının sorumlu tutulabilmesi için, olaydaki kusurunun ağırlığının saptanması gerekmekte olup; Mahkemece, kusur raporu alınmaksızın, derdest durumdaki haksahipliği dosyasında alınan raporuna istinaden karar verildiği anlaşılmaktadır. Rücu davalarında, aynı olayla ilgili olarak haksahipleri tarafından açılan ve mahkemesince verilen kararı kesinleşmiş hükümlerin ve bu hükümlerin kusur raporlarının, kuvvetli delil niteliğinde olduğu Dairemiz tarafından da benimsenen bir husustur. Ancak, bunun aksine henüz derdest olan böyle bir davadaki kusur raporunun rücu davasında hükme esas alınması mümkün değildir. Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre, iş kazasının meydana gelmesinde, davalının, sigortalının ve 3. kişilerin kusurunun bulunup bulunmadığı hususunda, oluşa ve kanuna uygun olarak, konusunda ve işçi sağlığı ve iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden kusur raporu alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.