Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2011/1995 · K. 2011/4830

12. Ceza Dairesi         2011/1995 E.  ,  2011/4830 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Uygulama : 765 sayılı TCK'nın 459/2-son, 59, 72; 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri mahkumiyet, erteleme Taksirle yaralama suçundan sanık hakkındaki kurulan mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 09.01.2007 tarihli ek bilirkişi raporunda önceki rapordaki aynı gerekçelerle kusur dağılımı yapıldığı için ek bilirkişi raporunu düzenleyen bilirkişiye önceki yemininin hatırlatılmaması ve yeniden yemin verilmemesine ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir ancak; Suç tarihi itibarıyla hürriyeti bağlayıcı ceza ile birlikte tayin olunacak adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2 maddesi uyarınca 450 YTL olması gerekir iken 800 YTL olarak belirlenmek suretiyle fazla ceza tayini, Kanuna aykırı olduğundan, hükmün 5320 sayılı kanunun 8.maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün adli para cezasına ilişkin kısımlarının hükümden çıkarılarak “sanığın TCK'nın 459/2. maddesi uyarınca 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının TCK'nın 459/ son maddesi uyarınca 3/8 oranında indirilerek 281 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının TCK'nın 59. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilerek 234 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına aynı neviden para cezalarının TCK'nın 72. maddesi uyarınca toplanarak sanığın neticeten 1158 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümdeki sair hususlar aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.