Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2011/22236 · K. 2012/16311

12. Ceza Dairesi         2011/22236 E.  ,  2012/16311 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 52/1, 2, 4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sürücü ... idaresindeki 1994 model şahin marka oto ile gece saat 05.30 sıralarında seyrederken aracının yakıtının bitmesi nedeniyle sağ şeritte park ettiği, kendi beyanına göre aracı diğer yakıta geçirmek için çalıştığı sırada, arkadan gelen ve havanın sisli olduğunu beyan eden ve bu husus tanık ...'in beyanı ile de doğrulanan sanık ... 'un önünde park halindeki bu aracı görmeyerek arkadan çarpması şeklinde gerçekleşen olayda, kaza tespit tutanağı içeriğine göre ...'ün taşıt yolu üzerinde duraklama veya park ederken gerekli tedbirleri almadığından kusurlu olduğu, sanık ...'un ise aracının hızını hava, yol, trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmadığından kusurlu olduğunun belirtildiği, mahkemece keşif sonrası alınan 21.05.2007 tarihli raporda ise, ...'ün flaşörleri yakmış yolun sağ şeridine geçmiş olduğu yolun sol şeridinin arkadan gelen araçlar için müsait olduğu uyarı bakımından da dörtlü flaşörlerin yakılmasının yeterli görülürek kural ihlalinin bulunmadığı, ...'un ise Karayolları Trafik Kanununun 52. maddesi gereğince “ Aracının hızını yük ve teknik özelliğine, görüş, yol hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmadığı, 56. maddesinde”önünde giden aracı yeterli mesafeden izlememe,” ve 84. madde de belirtilen “arkadan çarpma” ve yönetmelik hükümlerine aykırı davranması nedeniyle tamamen kusurlu olduğu belirtilmiş, sanık ... tarafından ibraz edilen Şişli Asliye Hukuk mahkemesine sunulan İstanbul Teknik Üniversitesi uzmanlarından alınan 21.05.2007 tarihli raporda ise, ... aracının hızını yol, hava ve trafık şartlarına göre ayarlamamış, meskun mahal dışında trafiğe çıkarken aracının yakıtına dikkat etmemiş, sorumluluk sahibi bir yurttaş gibi davranarak aracının gösterge panelinde yanan yakıt ikaz ışığına dikkat ederek otoyola girmeden önce benzinini ikmal etmesi gerekirken dikkatsiz ve tedbirsiz davranmış, yolda benzininin bitmesine neden olmuş, bu sırada benzini bitmeden önce aracıyla emniyetli bir cebe girmesi gerekirken bu kurala da uymamış ve aracıyla yol üzerinde kalacak şekilde seyrini sürdürmüş, yolda gereken önlemleri almadan park etmiş ve arkadan gelen sürücüleri uyarmak için gerekli önlemleri alıp reflektörleri yerleştirmemiş olduğundan %75 kusurlu olduğu belirtilmiş, sanık ...'un ise gece görüş şartlarında daha dikkatli ve tedbirli seyretmesi gerekirken kısmen dalgın ve dikkatsiz seyretmiş, mevcut şartlara göre aracının hızını düşürmesi gerekirken aşırı hızlı ... kullanmış, yolun sol şeridinden faydalanarak çarpışmayı önlemeye çalışması gerekirken bu kurallara uymadığından olayda %25 kusurlu olduğu belirtilmiştir. Bu durumda dosyada oluş hususunda bir aykırılık bulunmadığı halde kusur oranlarında önemli derecede farklılık doğduğuna göre maddi gerçeğin tam olarak ortaya çıkarılabilmesi bakımından Adli Tıp Kurumu veya Karayolları genel müdürlüğü uzmanlarından oluşturulacak üç kişilik bilirkişiler kurulundan görüş alınarak önceki raporla da irdelenmek suretiyle kusur oranları arasındaki varolan farklıklar giderilerek ve olay tarih ve saatinde olay yerinde havanın sisli olup olmadığı hususunda meteoroloji genel müdürlüğünden sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi, Kabule göre de; Uzlaşma nedeniyle yapılan tebligatın sanığa tebliğ edilmeden iade edilmesi ve sanığın karşı tarafın hastane masraflarını karşıladığını beyan etmesi karşısında mahkemece kanaat verici, basit bir araştırma ile maddi zararı belirlendikten sonra, sanığın sabıka kaydı ile hakkında hükmedilen cezanın miktarı itibariyle hükümden önce yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağı hususunda bir karar verilmemesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.