Yargıtay 3. Hukuk Dairesi · E. 2011/22947 · K. 2012/4448

3. Hukuk Dairesi         2011/22947 E.  ,  2012/4448 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ Dava dilekçesinde 1564 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Y A R G I T A Y K A R A R I Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava, orman suçu nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, eski açma bulunduğu, ağaç kesme ve orman örtüsü temizleme bulunmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir. Suç tutanağından ve dosya içeriğinden davalının kullandığı yer sınırına yakın yerden sıra halinde sekiz çam ağacının kesildiği anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunda ağaçların emval elde etme amacıyla kesildiği belirtilmiş olup, Ceza Mahkemesince davalının eyleminin Orman Yasasının 93.maddesi gereğince işgal ve faydalanma suçunu oluşturduğu kabul edilmiştir.6831 sayılı Orman Yasası’nın 114.maddesinde “Her türlü orman suçları ile tahrip olunan veya yakılan sahalar için, bu kanunda yazılı tazminattan başka ayrıca, ağaç cinsine göre cari yıl içindeki mahalli birim saha ağaçlandırma gideri esas tutularak ağaçlandırma masrafına da hükmolunur.” denilmektedir. Davaya konu orman vasfında olduğu tespit edilen yerin davalı tarafından bakımının yapıldığı işgal ve faydalanmanın sürdüğü ve ağaçların kesildiği belirgindir.Dosya içeriğine ve yerel mahkemenin kabulüne göre ormanda işgal ve faydalanma yapmış olan davalının eylemi 6831 sayılı Orman Kanunu’nun 93.maddesine uyan orman suçunu oluşturduğu ve bu halde orman alanının olağan halinin bozulduğu ve her türlü orman suçunda tahrip edilen sahanın ağaçlandırma giderine hükmedileceğini açıklayan Orman Kanunun 114.maddesine göre ağaçlandırma giderine ve 113.maddesi uyarınca kesilen ağaçların bedeline hükmedilmesi gerektiği halde yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.