Yargıtay 6. Ceza Dairesi · E. 2011/23226 · K. 2014/6910
6. Ceza Dairesi 2011/23226 E. , 2014/6910 K. "İçtihat Metni" Tebliğname No : 6 - 2009/129183 MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesi TARİHİ : 23/10/2008 NUMARASI : 2007/388 (E) ve 2008/502 (K) SUÇLAR : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, TCK'nın 58/6. maddesinin uygulanmaması; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, Hırsızlık suçunda TCK'nın 143. maddesi uyarınca gece vakti uygulamasında artırım oranının 1/6 yerine, 1/3 olarak gösterilmesi; yazım hatası olarak değerlendirilmiştir. 1-Sanık tüm aşamada suçu kabul etmeyerek, “aleyhine tanıklıkta bulunan kardeşi H.. S.. ile aralarında kasten yaralama eylemi nedeni ile dava ve husumet bulunduğunu” savunduğu, sanığın yüklenen suçu işlediğine ilişkin, suça konu radyoyu dinlerken görülen kardeşi tanık Hakan'ın soruşturma aşamasındaki suç atma niteliğindeki anlatımından başka delil bulunmadığı da gözetilerek,tanık H.. S..'ın olayla ilgili ayrıntılı beyanına başvurulup, savunma doğrultusunda aralarında bir dava ve husumet bulunup bulunmadığı araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde karar verilmesi, 2-Kabule göre de; a-Olayın tek tanığı H.. S..'ın, kovuşturma aşamasında dinlenmemesi suretiyle CMK'nın 210/1. maddesine aykırı davranılması, b-Hırsızlık suçunda TCK'nın 142/1-b, 143. maddelerine göre belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezasının, aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirimi sonucu cezanın 1 yıl 8 ay hapis yerine, yazılı biçimde eksik belirlenmesi, c-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasının gözetilmemesi, d-5237 sayılı TCY’nda cezaların toplanmasına ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, 5275 sayılı Yasanın 99. maddesinde de kesinleşmiş hükümlülüklerin infaz aşamasında toplanmasını öngördüğü gözetilmeden, hükmolunan cezaların ayrı ayrı yerine getirilmesi yerine toplanmalarına denilmek suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık O.. S..'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 326/son maddesi gereğince ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 10/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.