Yargıtay 14. Hukuk Dairesi · E. 2011/2324 · K. 2011/5997

(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/2324 E.  ,  2011/5997 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.04.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 03.05.2011 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Av.... ile karşı taraftan davacı vekili Av.... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildi, duruşmanın bittiği bildirildi. Iş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Dava, 23.06.1998 tarihli adi yazılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Davalı, arsa sahibi sözleşme uyarınca A-1 ve A-3 konumlu binanın 1 ve 3. katlarındaki bağımsız bölümlerin kendisine bırakıldığını, bunlardan 15 numaralı bağımsız bölüme karşılık kendisine dava konusu bağımsız bölümlerin verildiğini, açılan davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, dava kabul edilmiştir. Hükmü, davalı temyiz etmiştir. Bir tanımlama yapmak gerekirse arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yüklenicinin finansı kendisi tarafından sağlanarak arsa malikinin arsası üzerine bina yapım işini üstlendiği, arsa malikinin ise bedel olarak binadaki bir kısım bağımsız bölüm mülkiyetini yükleniciye geçirmeyi vaat ettiği sözleşmelerdir. Bu sözleşmelerde ücret (bedel) arsa sahibi tarafından ayın olarak ödenmektedir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde yüklenici bina yapım işini üstlenmekte, buna karşılık arsa sahibi de ona arsa payı mülkiyetini geçirme vaadinde bulunmaktadır. Bu özelliği gereği sözleşmenin kural olarak resmi biçim koşuluna uyularak yapılması gerekirse de yükleniciye bedel olarak verilmesi kararlaştırılan tapu ona devredilmişse başlangıçta geçersiz olan sözleşme geçerli hale gelir. Zira, karma nitelikteki sözleşmenin diğer kısmı, yani inşaat sözleşmesi zaten biçim koşuluna bağlı değildir. Somut uyuşmazlıkta da başlangıçta geçersiz olan sözleşme açıklanan nedenle geçerli hale geldiğinden bu hususa vurgulama yapılmakla yetinilmiştir. Çekişmenin esasına gelince; Davalı 23.06.1998 tarihli sözleşmenin 23. maddesi ile tevhit işlemi sonucu 769 ada 53 parsel numarasını alan taşınmaz üzerindeki binadan A-1 ve A-3 konumlu bağımsız bölümlerin kendisine bırakıldığını, bunlardan 15 numaralı bağımsız bölüme karşılık çekişmeli bağımsız bölümlerin tapusunun verildiğini savunmuştur. Dosyada yer alan 15 numaralı bağımsız bölüme ait tapu kaydında ise maliklerinin dava dışı ... ve diğerleri olduğu görülmektedir. Mahkemece, taraflar arasındaki sözleşmenin 23. maddesi hükmü irdelenip değerlendirilmemiş, şayet 15 numaralı bağımsız bölüm arsa sahiplerine bırakılan yerler arasındaysa bunun tapu kaydının hangi nedenle diğer arsa sahipleri adına oluşturulduğu araştırılmamıştır. Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; 23.06.1998 tarihli sözleşmenin 23. maddesi ile davalı arsa sahibine bırakılması kararlaştırılan binadaki A-1 ve A-3 konumlu bağımsız bölümlerin eylemli olarak hangi bağımsız bölümlere karşılık geldiğini yerinde keşif yapmak suretiyle bilirkişilere inceletmek, bu bağımsız bölümün tapusunun kimin adına olduğunu saptamak, şayet bunlar arasında 15 numaralı bağımsız bölüm varsa bu bağımsız bölümün tapusunun hangi nedenle davalı arsa sahibi üzerinde değil başka kişiler adına olduğunu taraflara açıklatmak, bu şekilde davalının savunması üzerinde durarak oluşacak sonuca uygun bir karar vermek olmalıdır. Değinilen yönler bir yana bırakılarak eksik inceleme ve araştırma ile davanın kabul edilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 825,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin yatırılan harcın iadesine, 03.05.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.