Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2011/2347 · K. 2012/14065

11. Hukuk Dairesi         2011/2347 E.  ,  2012/14065 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09.12.2010 tarih ve 2008/82-2010/256 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin 3, 5, 8, 9, 11, 16, 34. sınıf ürünleri içeren “DERBY” ibareli tescilli tanınmış markalarına iltibas ve tecavüz oluşturan, ayrıca onun tanınmışlığından haksız yarar sağlayacak 7. sınıf hizmetleri içeren, 06.12.2005 tarihli ve 2005/52667 kod numaralı DERBYTİME ibareli davalı şirkete ait marka tescil başvurusuna yaptıkları itirazın nihaî olarak reddedildiğini ileri sürerek, YİDK kararının iptalini ve davalı markasının hükümsüzlüğünü ve müvekkilli adına tescilli DERBY ibareli markanın tanınmış marka olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir. Davalı şirket vekili, müvekkilinin 25. sınıf ürünler bakımından DERBY ibareli eski tarihli tescilli markaları bulunduğunu, davacı markasının tıraş bıçakları yönünden ulaştığı tanınmışlıktan müvekkilinin 7. sınıfta yer alan başvurusunun haksız yarar sağlamasının, itibar ve ayırt edici karakterini zedelemesinin mümkün bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının markalarında esas ve ayırt edici unsurun “DERBY” olduğu, davalı başvurusu olan “DERBYTİME” ibaresinin asıl ve ayırt edici unsurları itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama alıcıları iltibasa düşürebilecek derecede davacı markasıyla benzer bulunduğu, ancak başvurunun kapsamında yer alan 7/1, 7, 8, 12, 13, 18. alt sınıf ürünlerin davacı markalarında bulunmadığı gibi aynı tür de sayılamayacağı, davacının DERBY ibare ve esas unsurlu markalarının özellikle tıraş bıçakları ürünleri bakımından tanınmış bir marka olduğu, TPE tarafından da tanınmış marka olduğunun kabul edildiği, ancak “DERBY” ibaresinin tıraş bıçakları ile ilgili sektörün dışındaki kişiler tarafından farklı alanlar da dahil olmak üzere bir çok değişik anlam ve ürün tanımı için de kullanıldığı, davalı işaretinin, 7. sınıf ürünler için tescilinin, davacıya ait tıraş bıçakları sektöründe tanınmış markanın itibarından haksız biçimde yararlanma sağlayacağından, imaj transferini olacağından ve davacının reklâm gücünden haksız biçimde yararlanacağından söz edilemeyeceği, başvuru konusu işaret DERBYTİME biçiminde bir bütün olarak davacının DERBY ibareli markalarından farklı bulunduğu, kaldı ki “DERBY” ibaresinin ayırt ediciliğinin zayıf olması karşısında, davalı başvurusunun davacı markalarının ayırt edici karakterini zedelemeyeceği, davacının 556 sayılı KHK’nin 8/4. maddesi uyarınca da davalı başvurusunun tescilini engelleme olanağının bulunmadığı, davacının DERBY ibareli markasının tanınmış marka olduğunun TPE tarafından 13.02.2009 tarihinde karara bağlandığı, ayrıca Ankara 1. FSHHM’nin 2006/649 esas sayılı dosyasındada 02.10.2007 tarihli kararla davacının DERBY ibareli markasının tanınmışlığının tespitine karar verildiği ve kararın onandığı, davacının tanınmışlığının tespitini istemekte dava tarihi itibariyle artık hukukî yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve başvuru kapsamında uyuşmazlık konusu emtianın ortalama tüketicilerinin dikkatli alıcılardan oluşması nedeniyle 556 sayılı KHK'nin 8/4. maddesi uyarınca davacı markasından haksız yararlanma oluşturmayacağı gibi, ayırtedici karakterinin de zedelenmeyeceğinin anlaşılmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.