Yargıtay 7. Hukuk Dairesi · E. 2011/2418 · K. 2011/2261

7. Hukuk Dairesi         2011/2418 E.  ,  2011/2261 K. "İçtihat Metni" Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi asli müdahil ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Dava Dernekler Kanunu'nun 32/b maddesi uyarınca dernek genel kurul toplantısının iptali istemine ilişkindir. Mahkemece gerekçeli kararında Asliye Ceza Mahkemesinin görevli olduğu benimsenerek dava dilekçesinin görevsizlik nedeniyle reddine, kısa kararda ise davanın kabulüne karar verilmiş ise de; oluşturulan hüküm yasal düzenlemelere ve usul hükümlerine uygun düşmemiştir. 5253 Sayılı Dernekler Kanununun 32.maddesinin (b) bendinde genel kurul toplantılarını kanun ve tüzük hükümlerine aykırı olarak veya dernek merkezinin bulunduğu veya tüzüğünde belirtilen yer dışında yapan dernek yöneticilerinin beş yüz lira idari para cezası ile cezalandırılacağı, mahkemece, kanun ve tüzük hükümlerine aykırı olarak yapılan genel kurul toplantılarının iptaline de karar verilebileceği açıklanmıştır. 5253 sayılı Dernekler Kanunu’nun 32/b bendinde düzenlenen adli para cezasının 08.02.2008 tarihli ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 558.maddesi ile idari para cezasına dönüştürüldüğü bu değişiklikten sonra, artık dernek genel kurul toplantılarının iptali istemine ilişkin davalara ceza mahkemesinde görülemeyeceği kuşkusuzdur. 10.04.1992 gün ve 7/4 sayılı Yargıtay İçtihadi Birleştirme kararında; kısa kararla gerekçeli kararın çelişik olmasının mutlak bir bozma sebebi oluşturacağı ve bozmadan sonra hakimin önceki kısa kararla bağlı olmaksızın çelişikliği kaldırmak kaydıyla vicdani kanaatine göre karar verebileceği kabul edilmiştir. Dosyanın incelenmesinde dernek genel kurulun iptali istemiyle C.Savcısı tarafından davaname ile Asliye Hukuk Mahkemesine dava açıldığı, mahkemece görevli olduğu halde, gerekçeli kararda görevsizlik kararı verildiği kısa kararda ise, davanın kabul edildiği anlaşılmaktadır. Az yukarıda açıklanan hukuksal olgular göz önüne alındığında verilen hüküm usul hükümlerine ve anılan Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararı’na açıkça aykırı olduğundan asli müdahil İçişleri Bakanlığının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 07.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.