Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2011/24322 · K. 2012/19963

12. Ceza Dairesi         2011/24322 E.  ,  2012/19963 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet. Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Dosya içeriğine göre; sanığın yönetimindeki kamyoneti ile seyir halindeyken, yolun hafif eğimli ve sola doğru virajlı kesiminde dönüşünü dar yapması nedeniyle şerit ihlali yaparak karşı şeritten gelen katılan ...'in kullandığı otomobile çarpması çarpması sonucu, otomobilde bulunan üç katılanın basit şekilde yaralandıkları, bu şekilde gerçekleşen olayda, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı nazara alınmadan, sanığa hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi gereğince arttırım yapılması, 2- Sanığın neden olduğu kazada asli kusurlu olduğu tespit edilmiş ise de, kaza nedeniyle katılanların basit şekilde yaralandıkları, sanığa ceza tayin edilirken ve iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, dava konusu olay sonucunda katılanların basit şekilde yaralanmış olduğu ve maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, hükümde “TCK'nın 22/4. maddesi gereğince olayın mağdur müdahillerde yarattığı korku, endişe ve yaralanmalarının derecesi göz önünde bulundurulması dikkate alınarak” şeklindeki oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle temel cezanın en üst hadden belirlenerek fazla ceza tayini, Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.