Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2011/25045 · K. 2013/24170

9. Hukuk Dairesi         2011/25045 E.  ,  2013/24170 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, maaş alacağı, izin ücreti ve hafta sonu ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacakları istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, davacının istifa ederek işten kendisinin ayrıldığını savunarak davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı taraflar temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı alacak kalemlerini bilirkişinin brüt ücret üzerinden hesaplamasına göre ıslah etmiştir. Mahkemece kabul edilen alacak kalemlerinin davacının talebi gözetilerek brüt hesaplamaya göre alacak kaleminin brüt olduğu belirtilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır. 3- Davacı dava dilekçesinde ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı için talep ettiği miktarlara dava, ıslahla artırılan kısma ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken bu husus gözetilmeyerek karar verilmesi hatalıdır. 4- Davacı fazla çalışma alacağı talep etmiştir, davacıyla birlikte çalışan davacı tanığı 08:00-18:00 arası çalıştıklarını bir saat ara dinlenmesi kullandıklarını, işler yoğun olduğu zamanlarda haftada üç gün 20:00-21:00’e kadar çalıştıklarını beyan etmiştir. Bu yoğunluğun aylık veya dönemsel olarak kaç defa olduğu açıklattırılmadan, her hafta üç gün 08:00-20:00 arası çalışıldığı şeklinde hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi hatalıdır. 5- Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir. Davacının fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanırken haftada üç gün 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilen günler için bir buçuk saat ara dinlenmesi indirilmesi gerekirken, o günler için de bir saat ara dinlenmesi kullandığı kabul edilerek yapılan hesaplamaya itibar edilmesi hatalıdır. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.