Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2011/25232 · K. 2013/22245

9. Hukuk Dairesi         2011/25232 E.  ,  2013/22245 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, izin ücreti alacağı, fazla mesai ücreti, ücret alacağı ile genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin, “... ofis” personeli olarak çalıştığını, en son brüt ücretinin 1.768,00 TL olduğunu, müvekkilinin hastalık raporu olmasına rağmen önce davalı şirketin başka merkezlerinde temsilci olarak görevlendirdiğini daha sonra da iş akdinin feshettiğini ileri sürerek, kıdem-ihbar ve kötüniyet tazminatı (Manevi tazminat) , ücret alacağı, izin ücreti, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının, farklı tarihlerde izin almadan ve mazeret beyan etmeden ardı ardına 4 iş günü işe devam etmemesi nedeni ile iş akdinin 4857 sayılı yasanın 25/II-g maddesine göre feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilerek kıdem ve ihbar tazminatı ile izin ücreti ve fazla mesai ücreti hüküm altına alınmış, manevi tazminat (kötüniyet tazminatı), ücret alacağı ve genel tatil ücreti istemlerinin ise reddine karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı (Vekili) temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. Somut olayda, davacının kendi mesaisini kendisinin belirlediği anlaşılmakla fazla mesai ücreti isteminin reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.