Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2011/3032 · K. 2012/5138

4. Hukuk Dairesi         2011/3032 E.  ,  2012/5138 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Sigorta AŞ. ve diğeri aleyhine 25/12/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı ve davalı ... Sağlık Hiz. Ambl. Oto San. Tic. Ltd. Şti. vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir. 2-Davacının diğer temyiz itirazına gelince: Dava, desteğini trafik kazasında kaybeden davacının destek tazminat ve manevi tazminat talebinden ibarettir. Mahkemece manevi tazminat davasının reddine ve destek tazminatı talebinin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı işleten şirket ile davacı tarafından temyiz edilmiştir. a)Dava dilekçesi ile sadece destek tazminatı dava eden davacı, 25.11.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile manevi tazminat istemiş, mahkemece usulüne uygun şekli ile açılmış bir manevi tazminat davası olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Usul hukukuna göre ıslah tarafların, usule müteallik yaptıkları muamelelerden gösterecekleri bir noktaya kadar olanlarını, masraflarını vermek şartiyle bir defaya mahsus olmak üzere ortadan kaldırmağa matuf beyanından ibarettir. Bundan maksat dâvadaki taraflardan birinin talep neticelerini tahkikat bitinceye kadar düzeltebilmesidir. Islah yeni bir dava olmadığından yeniden başvurma harcı alınmasını gerektirmez. Şu halde mahkemece, manevi tazminat davasının esası hakkında bir karar verilmesi gerekir iken, davanın yerinde olmayan gerekçelerle reddine karar verilmiş olması doğru olmamıştır. b)Destekten yoksunluk tazminatı hesaplarında dikkat edilmesi gereken hususlardan biri de dul eşin yeniden evlenme ihtimalinin nazara alınması keyfiyetidir. 1979 doğumlu olup dul kaldığı 25 yaşından rapor tarihine kadar (31 yaş) evlenmemiş olan davacının, yeniden evlenme ihtimalinin % 17 olarak kabulu yerine % 35 olarak kabul edilmesi doğru bulunmamıştır. SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.