Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2011/3111 · K. 2012/6030

(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3111 E.  ,  2012/6030 K. "İçtihat Metni" Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunun reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna dönüştüğünün kabulü ile bu suça teşebbüsten mahkûmiyetine ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair Manisa Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.02.2008 gün ve 2007/361 Esas, 2008/34 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili, sanık müdafii ve O Yer Cumruriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde; Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna teşebbüsten kurulan hükme ilişkin temyize gelince; Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı anlatımları, bu anlatımları doğrulayan mağdure ve sanığa ait doktor raporları ile tüm dosya kapsamından; sanığın, içtiği votkanın tesiriyle mukavemet gücü azalan mağdureye karşı iradesi dışında ve zincirleme biçimde vücuda organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu anlaşıldığı halde, eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nın 103/1-b maddesi yollamasıyla 103/2 ve 43. maddeleri yerine yazılı şekilde reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna teşebbüsten mahkûmiyet hükmü kurulması, Her ne kadar suçun sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair çocuk psikiyatristi katılımı olmadan düzenlenen Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu raporu mevcut ise de, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.05.2010 gün ve 2010/4-110 sayılı Kararına ve Adli TıpKurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurenin muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulması gerektiğinden, sadece dava dosyasının Adli Tıp Kurumuna gönderilerek usulüne uygun teşekkül eden ihtisas kurulu raporu ile mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığının tespitinden sonra 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının ve sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı, sanık müdafii, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.