Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2011/3371 · K. 2011/3461

9. Ceza Dairesi         2011/3371 E.  ,  2011/3461 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle ölüme ve yaralamaya neden olma Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık müdafiinin usulüne uygun tebligata rağmen duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü: Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafii ile katılanlar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1- Kendilerini farklı vekille temsil ettiren her bir grup katılanlar için ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2- Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru ölü-yaralı sayısı ve yaralanma derecesi, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunacaktır. Bu ilkeler ışığında; sanığın tamamen kusurlu olduğu mahkemece de kabul edildiği somut olayda, üç kişinin ölüp bir kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmış olması karşısında; alt sınır ile üst sınır arasında uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, en üst sınırdan ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle temel cezanın fazla belirlenmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 21.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.