Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2011/37572 · K. 2013/23375

2. Ceza Dairesi         2011/37572 E.  ,  2013/23375 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakaret, tehdit HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Tehdit suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 2- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde; Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; a- Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın katılana hitaben “Senin Allahını, kitabını sinkaf ederim” şeklindeki hakaret eyleminde, hakaretin muhatabının katılan ... olduğu, Allah, peygamber, kutsal kitap gibi dini değerlere yönelik ve onları hedef alan tahkir kastının bulunmadığı gözetilmeden, sanığın katılana yönelik hakaret eylemine uyan 5237 Sayılı TCK'nun 125/1. maddesi yerine suç vasfının hatalı değerlendirilmesiyle uygulama yeri bulunmayan aynı kanunun 125/3-c maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi, b- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.Somut olayda, 5237 sayılı TCK .nun 125/1 maddesinde düzenlenen hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.