Yargıtay 21. Hukuk Dairesi · E. 2011/3994 · K. 2012/17356

(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/3994 E.  ,  2012/17356 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Davacı, meslek hastalığı sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir. Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. K A R A R Dava meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararının giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, maddi ve manevi tazminat davalarının kısmen kabulüne karar verilmiştir. Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının hastalığının kurumca mesleki olarak kabul edilip %36 oranındaki maluliyetine göre kendisine sürekli işgöremezlik geliri bağlandığı,davcının mesai listesinden 1983-1990 tarihleri arasında Pik döküm fabrikasında, 1990-1997 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde üretimde ve 1998-2006 tarileri arasında yine davalı işverene ait işyerinde fakat ofiste çalıştığı,hükme esas alınan 30.9.2008 tarihli kusur bilirkişisi raporunu düzenleyen heyetin bir makina, bir kontrol ve bir Yüksek mühendisten oluştuğu,davacının meslek hastalığının bir akciğer rahatsızlığı olan "pnömokonyoz"hastalığı olduğu,hükme esas alınan hesap raporunda davacının emeklilik dönemi (pasif devre) sonrasındaki zarar hesabının asgari ücretten yapılmayıp maddi zararın %100 işveren kusuruna göre hesaplandığı anlaşılmıştır. Meslek hastalığından doğan tazminat davalarının özelliği gereği, İş Kanunu'nun 77. maddesinin öngördüğü koşulları göz önünde tutarak ve özellikle işverenin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'nün ilgili maddelerini incelemek suretiyle, işverenin işyerinde alması gerekli önlemlerin neler olduğu, hangi önlemleri aldığı, hangi önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı, gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelenmek suretiyle kusurun aidiyeti ve oranı hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek biçimde belirlenmelidir. (Hukuk Genel Kurulunun 16.06.2004 gün ve 2004/21-365 E.-369 K.sayılı kararı da aynı yöndedir ).Hal böyle olunca kusur raporunu düzenleyen bilirkişi heyetinin konusunda ehil iş güvenliği uzmanlarından oluşması gerektiği gibi heyeti oluşturanların uzmanlık konularının da olaya uygun meslek gurubundan olması hususu kaçınılmazdır. Somut olayda davacının sürekli işgöremezliğe uğraması nedeninin bir meslek hastalığı olan "pnömokonyoz" rahatsızlığı olmasına rağmen hükme esas alınan kusur raporunu oluşturan bilirkişi heyeti içerisinde işyeri hekimliği veya meslek hastalıkları konusunda uzman hekim bir bilirkişi olmadığndan 30.9.2008 tarihli kusur raporunun hükme dayanak alınacak nitelikte olduğu söylenemez. Mahkemece yetersiz bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi hatalıdır. Yapılacak iş; içerisinde hekim bilirkişide olacak şekilde işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman 3 kişilik bilirkişi heyetine dosyayı tevdi ederek bilirkişilere olayı yeniden inceletmek, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca göre karar vermekten ibarettir. Ayrıca kabule göre de maddi tazminatın kabul edilmeyen kısmının red sebebinin zararın bir kısmının kurum tahsisleri ile karşılanması olmasına rağmen davacı aleyhine avukatlık ücretine karar vermesi ve davacının maddi zararının hesaplanmasınada pasif dönem hesabının asgari ücret yerine davacının emeklilik önceki ücretini esas alan hesap raporuna itimat edilerek karar verilmesi hususlarıda hatalıdır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara aykırı biçimde yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır. SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.