Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2011/400 · K. 2011/1222

1. Ceza Dairesi         2011/400 E.  ,  2011/1222 K. "İçtihat Metni" TEBLİĞNAME : 1-B/2010/244438 MAHKEMESİ :(BEYOĞLU) Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi TARİHİ VE NO :01.02.2010 -2715/3 SUÇ :Eziyet çektirerek öldürmek Çocuk yaştaki S.. M.. 'u eziyet çektirerek öldürmekten sanık İ.. O.., işbu suça iştirakten sanık E.. A..'nın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (BEYOĞLU) Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.02.2010 gün ve 2715/3 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi. TÜRK MİLLETİ ADINA Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar İskender ve Emre müdafiilerinin eksik incelemeye, sübuta, takdiri indirim uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, Ancak; 1- Dosya kapsamına göre, aralarında arkadaşlık ilişkisi bulunan sanıklar İskender ve Emre ile maktul Senan'ın, olay tarihinde olayın meydana geldiği köprü altına giderek birlikte alkol aldıkları, burada sanıklardan Emre'nin maktule, Miray isimli kızla olan ilişkisini bitirmesini söylediği, maktulün bunu kabul etmediği, bunun üzerine sanık İskender'in 13 bıçak darbesi ve taşla başına vurmak suretiyle maktulü öldürdüğü, diğer sanık Emre'nin ise köprü üstüne çıkarak gözcülük yapmak suretiyle yardım eden olarak suça katıldığı olayda, sadece öldürme kastına yönelik çok sayıdaki bıçak darbesi ve taşla vurmanın canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme sucuna kanıt sayılamayacağı, suçun bu saikle işlendiğini gösterir kesin ve inandırıcı delillerin de bulunmadığının görülmesi karşısında, suç tarihide nazara alınarak, sanık İskender hakkında 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e, 31/3 maddeleri ile 765 sayılı TCK.nun 448, 55/3 maddeleri arasında, sanık Emre hakkında 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e, 39/1, 31/3 maddeleri ile 765 sayılı TCK.nun 448, 65/3, 55/3 maddeleri arasında yapılacak karşılaştırma neticesi lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi, 2- Kabule göre de; a) Sanık İskender hakkında 5237 sayılı Yasanın 82/1-b,e maddeleri ile belirlenen ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasından, aynı yasanın 31/3 maddesi ile indirim yapıldığı sırada 17 yaş içerisinde olan sanığın yaşı dikkate alınarak makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 20 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, b) Sanık Emre hakkında kurulan hükümde sonuç cezanın 5237 sayılı TCK 31/son maddesi uyarınca 8 yıldan fazla olamayacağı düşünülmeden, 10 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar İskender ve Emre müdafiilerinin temyiz itirazları bu sebeplerle yerinde görüldüğünden, kısmen resen de temyize tabi hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), sanık İskender hakkında hükmolunan ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre müdafiinin tahliye isteminin reddine 03.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.