Yargıtay 14. Ceza Dairesi · E. 2011/421 · K. 2011/927

(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/421 E.  ,  2011/927 K. "İçtihat Metni" Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, cinsel amaçla kişiyi hüriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal ve hakaret suçlarından sanık ...’in yapılan yargılaması sonunda; beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve diğer suçlardan mahkûmiyetine dair, Kırşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.12.2010 gün ve 2010/96 Esas, 2010/146 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi; Sanık müdafiin yasal süreden sonra yapıldığı anlaşılan duruşma isteğinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan konut dokunulmazlığını ihlal ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin tebliğname gibi ONANMASINA, Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen, 20.11.2007 tarih ve 142-240 sayılı kararında belirtildiği üzere, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için hasarda devamlık olması ve Adli Tıp Kurumunun bilinen uygulamalarına göre de, eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 6 ay süre geçtikten sonra yapılması gerektiği gibi ve yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce benimsenen 03.05.2011 gün ve 56-76 sayılı kararında vurgulandığı üzere 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunun 7, 23 ve 31. maddeleri uyarınca Üniversite Hastanesi dışında, usulüne uygun teşekkül ettirilmemiş, söz konusu süreden önce ve belirtilen hususları içermeyen mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair Ankara Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 24.03.2010 günlü raporuna dayanılarak verilen cezanın TCK.nun 102/5. maddesiyle arttırılması, Sanık hakkında cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; Dosya içeriğinden, mağdurenin ikamet ettiği evin müştemilatına gelerek cinsel saldırıya teşebbüs eyleminde bulunan sanığın bu eylemini zorla gerçekleştirmesi için mağdureyi orada tutmasının ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden TCK.nun 109/2-5. maddesinden sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.