Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2011/4460 · K. 2012/17386

11. Hukuk Dairesi         2011/4460 E.  ,  2012/17386 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/10/2010 tarih ve 2010/6-2010/440 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin “Dore Club” ibaresinden oluşan markanın 3 ve 35. sınıflarda tescil başvurusunda bulunduğunu, davalı TPE tarafından “Dore” ibareli markalar mesnet gösterilerek başvurusunun 35. sınıftaki hizmetlerin tamamı, 3. sınıfta ise “parfümeri, kozmetik ürünleri, kişisel kullanım amaçlı koku vericiler” hariç tesciline devam edildiğini, redde mesnet alınan 35. sınıfta tescilli Dore ibareli markaların müvekkili markası ile benzemediğini, 3. sınıfta tescilli Dore ibareli markanın ise sadece “her türlü temizlik kağıtları, çeşitli kalitede tuvalet kağıdı, mendil, peçete ve yüz temizlik kağıdı” ürünlerinde tescilli olduğunu, ayrıca müvekkilinin Dore ibareli 5, 16, 29, 30 ve 32. sınıflarda tescilli markalarının bulunduğunu ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptalini, müvekkili markasının tescil ile ilanını talep ve dava etmiştir. Davalı vekili, başvuru markasının Dore ibareli markalarla ayırt edilmeyecek kadar benzer olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, başvuru markasındaki “Club” ibaresinin markada tamamlayıcı bir ibare olup, başvuru markasında ve redde mesnet markalardaki “Dore” ibaresinin ayırt edici unsur olduğu bu nedenle markalar arasında işitsel yönden ayırt edilmeyecek derecede benzerlik bulunduğu, başvuru markasından çıkartılan mal ve hizmetler ile ret gerekçesi markanın tescil kapsamının da aynı tür ürünleri kapsadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 05/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.