Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2011/46716 · K. 2013/34139

9. Hukuk Dairesi         2011/46716 E.  ,  2013/34139 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ile asgari geçim indirimi ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin hak ettiği halde ücretlerinin çoğunun ödenmediğini, biraz kendisine ödeme yapılmasını talep etmesi üzerine Yurt Müdürü ...'ın "ücret ödeyecek halimiz yok, hem bundan sonra gelmene de gerek yok" diyerek işyerinden kovduğunu, müvekkilin hizmet akdinin işveren tarafından 14/01/2011 tarihinde haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret alacağı, yıllık izin, fazla çalışma, asgari geçim indirimi ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalıya yapılan tebligata rağmen duruşmaya katılmamış, delillerini ve davacının iş yeri sicil dosyasını dosyaya ibraz etmemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının işyerinden ücretlerinin ödenmemesi üzerine kendi isteğiyle işten ayrıldığı kanaatine varılmakla davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2. Yıllık izin ücreti bakımından uygulanması gereken faiz konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin feshi halinde kullanılmayan izin sürelerine ait ücretlerin, son ücret üzerinden ödenmesi gerektiği kurala bağlanmıştır. Ancak, Yasada izin ücreti için kesin bir ödeme günü belirlenmiş değildir. İş sözleşmesinin feshedildiği tarihte izin ücreti muaccel olur. Bununla birlikte, faiz başlangıcı bakımından işverenin ayrıca temerrüde düşürülmesi gerekir. Dairemizce, iş sözleşmesinin feshinde ödenmesi gereken izin ücreti, geniş anlamda ücret içinde değerlendirilmemiş ve 4857 sayılı Kanunun 34 üncü maddesinde sözü edilen bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faize karar verilemeyeceği kabul edilmiştir (Yargıtay 9.HD. 24.10.2008 gün 2007/30158 E, 2008/28418 K.). O halde, izin ücreti için uygulanması gereken faiz, yasal faiz olmalıdır. Somut olayda, yıllık izin ücretinde yasal faiz yerine en yüksek banka mevduat faizine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yıllık izin ücreti ile ilgili paragrafında yeralan “en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “yasal faizi ile birlikte” ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.