İçtihatYargıtay5. Ceza Dairesi
Yargıtay 5. Ceza Dairesi · E. 2011/4706 · K. 2012/12577
- Esas No
- 2011/4706
- Karar No
- 2012/12577
- Karar Tarihi
- 06.12.2012
Karar Metni
5. Ceza Dairesi 2011/4706 E. , 2012/12577 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Rüşvet vermek
HÜKÜM : Değişen suç vasfıyla sanığın kamu görevlisine hakaret suçundan mahkümiyetine
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 gün ve 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşılmakla 6352 sayılı Yasanın rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;
Olay tarihinde evinde fuhuş yapıldığı ve gürültü yapmak suretiyle çevreyi rahatsız ettiği ihbar edilen sanık ...'ın evine gelen ekipteki jandarma görevlisi şikayetçi ...'ün, içeriden gelen kadın seslerini fark edince ihbarın doğruluğunu araştırmak maksadıyla evde bulunan kişilerin kimlik kontrolünü yapmak istemesi üzerine sanığın şikayetçiye hitaben "Gelin komutanım, içeriye girin, gereken güzelliği yaparız, içeride yer içeriz, ne gerekirse yapmaya hazırız" dedikten sonra, cebinden tomarla para çıkarıp göstererek "komutanım ne kadar lazımsa alın" dediği, teklifin şikayetçi görevli tarafından kabul edilmeyerek sanık hakkında yasal işlem başlatılması şeklinde gelişen olayda, sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 213/1. maddesi kapsamında bulunduğu, rüşvetin vaat ve teklif edilmesiyle suçun tamamlandığı, neticesi harekete bitişik suç olduğundan teşebbüse elverişli bulunmadığı, önerinin memur tarafından kabul edilmemesinin suçun oluşumuna engel teşkil etmediği, buna karşılık suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 252/1. maddesinin rüşvet vaat veya teklif etmeyi suç olmaktan çıkarmamakla birlikte, rüşvet konusunda anlaşmaya varmayı veya vermeyi suçun tamamlanması için gerekli saydığından önceki yasadan farklı olarak bu suça teşebbüsün olanaklı hale getirildiği anlaşılmakla suçun niteliği ve unsurlarına etkisi bakımından sanık hakkında fuhuş ve gürültü yapmak eylemlerinden dolayı işlem yapılıp yapılmadığı hususu araştırılıp buna ilişkin belgelerin temininden sonra bütün deliller birlikte değerlendirilip somut olaya uygun lehe yasa karşılaştırması da yapılarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eylemin görevli memura hakaret suçu olarak kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 06/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.