Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2011/4922 · K. 2012/7001

4. Hukuk Dairesi         2011/4922 E.  ,  2012/7001 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 26/07/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/02/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava; basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin reddine karar verilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur. Davacı, davalı ...'ın sahibi olduğu, diğer davalı ...'nın sorumlu yazı işleri müdürü olduğu "......" gazetesinin 14.07.2010 günlü nüshasında yayınlanan " ......... şoku", "...... ve tehdit" başlıklı yazıların kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olduğunu ileri sürerek manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Davalılar yayının güncel ve görünürdeki gerçeğe uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlar, yerel mahkemece, yayının haber verme ve eleştiri sınırları içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Dava dilekçesi, cevap dilekçesi ve tüm dosya kapsamına göre dava konusu yayın ve yayına konu olaylar nedeni ile ...... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/474 Esas sayılı dosyası ile yargılama yapıldığı anlaşılmaktadır. Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesinin beraat kararı, hukuk yargıcı yönünden bağlayıcı değil ise de mahkumiyet kararı bir başka anlatımla ceza mahkemesince belirlenecek maddi olgular hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Şu durumda, davalı hakkında basına yansıyan olaylarla ilgili verilen kararın kesinleşmesi beklenerek ondan sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir. Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeden yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle davacı yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.