Yargıtay 15. Hukuk Dairesi · E. 2011/4954 · K. 2012/2741

15. Hukuk Dairesi         2011/4954 E.  ,  2012/2741 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: - K A R A R - Dava, tazminat istemiyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacı arsa sahipleri vekili tarafından temyiz edilmiştir. Taraflar ile dava dışı ...ın imzaladığı ... 2. Noterliği'nin 29 Mayıs 1990 tarihli 7272 yevmiye nolu düzenleme şeklinde daire karşılığı inşaat sözleşmesinin 7. maddesinde “inşaatın temel ruhsat alınış tarihinden itibaren 36 ayda teslimi kararlaştırılmış, bu süre sonunda arsa sahiplerine ait villaların teslim edilmemesi halinde davalı yüklenici şirketin villa başına davacılara 150.000,00 TL (0,15 TL) cezai şart ödemesi kabul edilmiştir”. Sözleşmenin 7. maddesinde kararlaştırılan cezai şart Borçlar Kanunu'nun 158/II. maddesinde düzenlenen ifaya ekli cezadır. Sözleşmede bunun dışında gecikme halinde tazminat ödeneceğine ilişkin bir düzenleme bulumadığı gibi, ceza dışında tazminat ödenmeyeceğine ilişkin bir hüküm de bulunmamaktadır. Dairemiz'in yerleşmiş uygulamasına göre sözleşmede gecikme tazminatı konusunda herhangi bir düzenleme bulunmaması halinde dahi, arsa sahiplerinin gecikme halinde rayiç bedellere göre gecikme tazminatı istemeleri mümkündür. Sözleşmede ifaya ekli cezai şartın kararlaştırılmış olması halinde de arsa sahiplerinin aksine bir düzenleme bulunmadığı takdirde cezayı aşan zararları için tazminat istemelerine bir engel bulunmamaktadır. Somut olayda arsa sahipleri vekili gecikme tazminatı isteminde bulunmuştur. Bu istek sözleşmede kararlaştırılan cezayı aşan tazminat istemi niteliğindedir. Mahkemece bu durum gözden kaçırılarak ve sözleşmenin 7. maddesindeki düzenlemenin ifaya ekli ceza olduğu dikkate alınmaksızın, taraflar arasında maktu kira kararlaştırıldığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Yapılacak iş; davacı arsa sahiplerinin istemlerinin gecikme tazminatı (cezayı aşan tazminat) olduğu dikkate alınarak, yeniden seçilecek konunun uzmanı bilirkişiyle yerinde keşif yapılmak suretiyle mahalli piyasa rayiçlerine göre davacıların istemekte haklı oldukları gecikme tazminatı miktarlarının hesaplattırılmasından, davacıların istemlerinin dikkate alınmasından, karar altına alınan ifaya ekli ceza miktarı düşülerek her yıl için istenen tazminat miktarı aşılmamak suretiyle hüküm kurulmasından ibarettir. Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 24.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.