Yargıtay 2. Hukuk Dairesi · E. 2011/4966 · K. 2011/5729

2. Hukuk Dairesi         2011/4966 E.  ,  2011/5729 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İzmir 4. Aile Mahkemesi TARİHİ : 02.12.2010 Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm yetki itirazına yönelik temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Davalı kadın tarafından yasal süresi içerisinde yetki itirazında bulunulmuştur. Yetki itirazı ilk itirazlardan olup; usulüne uygun olan yetki itirazının hadise şeklinde incelenmesi gerekir (HUMK.md.187/2, 222-225). Taraflara, yetki itirazına yönelik delilleri olup olmadığının sorulması ve delil bildirmeleri halinde, deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir. SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, oyçokluğuyla karar verildi.31.03.2011 (Prş.) KARŞI OY YAZISI Boşanma ve ayrılık davaları, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesinde açılabilir (TMK.md.168). bu yerlerden birini tercih, davayı açana aittir. Dava, bu yerlerin dışında bir yerde açılmış ise, seçim hakkı davalıya geçer ve davalı kanunda gösterilen yetkili yerlerden birini tercih ederek (yetkili göstererek) yetkisizlik itirazında bulunabilir. Merkezi Adres Kayıt Sisteminde, davacının yerleşim yerinin ..., davalının yerleşim yerinin ise .... Olduğu ve tarafların davadan önce son defa altı aydan beri ... Birlikte oturdukları anlaşılmaktadır. Adres Beyan formundaki bildirimler, aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir (Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliği md.13/1). Tarafların, bu formdaki kendi beyanlarının aksini gösteren bir delil yoktur. Dava, ... İkame edilmiştir.... , kanunda gösterilen (md.168) yetkili yerlerden değildir. Bu durumda tercih hakkı davalıya geçmiş, davalı da yetki itirazında “kendi yerleşim yerini” yetkili olarak göstermiştir. Bu hukuki durum karşısında “... yetkili olduğu” benimsenerek mahkemece yetkisizlik kararı verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Bu itibarla kararın onanması gerektiği düşüncesiyle değerli çoğunluk görüşüne katılmıyoruz.