Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2011/5105 · K. 2013/3816

11. Ceza Dairesi         2011/5105 E.  ,  2013/3816 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet HÜKÜM : Beraat Vergi incelemesine esas olmak üzere istenilen 2005 ve 2006 takvim yıllarına ait defter ve belgelerinin çalındığından incelemeye ibraz edemediğini savunan sanığın işyerinde vergi incelemesi yapılması zorunluluğu bulunmadığı, 213 sayılı Kanunun 139/2. maddesindeki istisnai şartların varlığının kabulü gerekeceği, defter ve belgelerin çalındığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması durumunda süreklilik gösteren dairemiz kararları ve ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 23.11.1999 gün ve 1999/11-273-288 sayılı içtihatında açıklandığı üzere, mükellefe usulüne uygun tebligat yapılmasının aranmayacağı cihetle, defter ve belgelerinin, içinde bulundukları araç içinden oto teybi ile birlikte 26.11.2006 tarihinde çalındığını beyan ederek Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 2006/65701 soruşturma sayılı dosyası delil olarak gösterilmiş ise de; şirkete ait ticari defter ve belgelerin araç içinde bulundurulmasının yaşamın olağan akışı ve ticari teamüllere uygun olmadığı gibi hırsızların yararlanamayacağı şeyleri çalmalarının hayat tecrübelerine uygun düşmediği ayrıca dosya içinde bulunan vergi suçu raporunun 2 ve 3. sayfaları ile rapora ekli 06.12.2006 tarihli tutanak içeriğinden, sanığın vergi dairesi görevlilerince kendisine defter ve belgelerin ibrazı için tebligat yapılmadan önce telefonla arandığı, bu telefon görüşmesinden sonra defter ve belgeleri incelenmek üzere vergi dairesine götürmek için 25.11.2006 tarihinde işyerinden alarak aracına koyduğunu, 26.11.2006 tarihinde 19:00 sıralarında lokantada maç seyrederken araç içindeki defter ve belgelerinin çalındığını beyan ettiğinin anlaşıldığı, sanıktan telefonla defter ve belgelerinin ibrazı istendikten hemen sonra hırsızlık iddiasında bulunması, bu hususa ilişkin vergi suçu raporundaki açıklamalar ve yine sanık tarafından hukuk mahkemelerine müracaatla usulünce alınmış bir zayi belgesinin bulunmaması karşısında; soyut beyana dayanan hırsızlık müracaatının tek başına zayi belgesi olarak kabulünün mümkün bulunmadığı ve bu durumun mücbir sebep ya da irade dışı kaybolmayı kanıtlayıcı kuvvet ve nitelikte olmadığı, bu nedenlerle savunmanın geçerli sayılamayacağı cihetle, sübut bulan suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.