Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2011/54269 · K. 2014/3947

9. Hukuk Dairesi         2011/54269 E.  ,  2014/3947 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 2. İŞ MAHKEMESİ TARİHİ : 28/10/2011 NUMARASI : 2010/182-2011/652 DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, genel tatil ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı isteminin özeti: Davacı vekili; müvekkilinin, davalılara ait iş yerinde çalışmakta iken iş akdinin haksız olarak 31.12.2009 tarihinde feshedildiğini, dini bayramların 1. günleri hariç genel tatillerde çalıştığını ve fazla mesai yaptığını buna karşın ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile genel tatil ve fazla mesai ücretlerinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B)Davalılar cevaplarında özetle: Davalı Maltepe Belediyesi vekili; davacının belediye çalışanı olmadığını diğer davalı ile belediye arasında Destek Hizmetleri Müdürlüğü genel temizlik hizmet alımı işine ait 4 adet sözleşme olduğunu, bu sözleşmelere göre işçilik alacaklarından davalı belediyenin sorumlu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı A.. Temizlik....Ltd Şti vekili; müvekkilinin, temizlik işini ihale ile ve bir yıl süreli olarak aldığını, çalışan işçilerin seçimi-işten çıkarma yetkisinin belediyede olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. C)Yerel Mahkeme kararının özeti: Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Ç)Temyiz: Karar süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiştir. D)Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve genel tatilerde çalışıp çalışmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışma yaptığını ve genel tatillerde çalıştığını iddia eden işçi bu iddialarını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma ve genel tatil alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, söz konusu olguların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Fazla çalışma yapıldığı ve genel tatillerde çalışıldığı olgularının yazılı belgeler yerine tanık anlatımlarına dayanması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı bir uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma ve genel tatil miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K .). Somut olayda; davacı işçi, fazla çalışma yaptığı ve genel tatillerde çalıştığı yönündeki iddialarını tanık beyanları ile ispat etmiş olup yukarıdaki ilkeler uyarınca takdiri delil niteliğindeki tanık beyanlarına dayanılarak hesaplanan fazla mesai ve genel tatil ücretlerinden hakkın özünü etkilemeyecek oranda taktiri indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin alacakların indirim yapılmadan hüküm altına alınması hatalıdır. 3- Mahkemece, hüküm altına alınan alacak miktarlarının net mi brüt mü olduklarının belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.