Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2011/54534 · K. 2014/5714

9. Hukuk Dairesi         2011/54534 E.  ,  2014/5714 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 1. İŞ MAHKEMESİ TARİHİ : 13/09/2011 NUMARASI : 2004/2149-2011/679 DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazmınatı, yıllık izin ücreti, ücret, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili ilk dava ve birleşen dava dilekçelerinde özetle davacının 1995-2007 yılları arasında davalı apartman işyerinde kapıcı olarak çalıştığını, iş akdinin işverence haksız ve bildirimsi olarak feshedildiğini, bir kısım ücretinin ödenmediğini, fazla mesai yapmasına, ulusal bayram genel tatillerde ve hafta tatillerinde çalışmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yılık ücretli izin, ücret, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücretleri alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir. B) Davalılar Cevabının Özeti: Davalılar özetle davanın reddini talep etmişlerdir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. D) Temyiz: Kararı davalı temyiz etmiştir. E) Gerekçe: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir. 2-Taraflar arasında davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır. İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır. Somut olayda davacının çalıştığı apartmanın İGDAŞ’tan gelen yazı cevabına göre 14.11.2001 tarihinden sonra doğalgazla ısınma sistemine geçtiği ve bu tarihten sonrası için fazla mesai hesabı yapılmaması doğru ise de bu tarihten öncesi için apartmanın 6 daireli bir yer olduğu ve sadece kış aylarında kömür yakıldığı da nazara alınıp davacının fazla çalışmasının sadece kış aylarına mahsus olabileceği düşünülmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır. 3-Davacı taraf tarihsiz 22.12.2004 harç tarihli dava dilekçesinde fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil alacakları için ayrı ayrı 120 TL’den olmak üzere 360 TL talep etmiş olup, bu alacaklarını daha sonra ıslah etmiştir. Mahkemece davacının taleplerinin kısmen kabul edildiği, bu alacak kalemlerinden hafta tatilinin reddedildiği anlaşılmaktadır. Davacının talebi de nazara alındığında bu alacak kalemlerinin ayrı ayrı kararda gösterilerek fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının 120’şer TL’lerine dava tarihinden, bakiyelerine ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken fazla mesai alacağının 360 TL olduğundan bahisle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.