Yargıtay 14. Hukuk Dairesi · E. 2011/5526 · K. 2011/6758

(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/5526 E.  ,  2011/6758 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.06.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03.11.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R Dava, Türk Medeni Kanununun 713. maddesinin 1. fıkrası gereğince tescil istemine ilişkindir. Davalı Hazine ve köy davaya yanıt vermemiştir. Mahkemece, istek kısmen kabul edilmiş, bilirkişi krokisinde (B) ile işaretlenen ve kültür taşınmazı olduğu saptanan bölümün davacı adına tesciline (A) ile gösterilen kısma ilişkin davanın ise reddine karar verilmiştir. Hükmü, davalılardan Hazine temyiz etmiştir. Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden ve özellikle taşınmazın bulunduğu yere ait kadastro paftasının incelenmesinden dava konusu (A) ve (B) ile gösterilen yerlerin mera olarak sınırlandırılarak davalı ... köyüne tahsis edilen 109 ada 38 sayılı parsel kapsamında kaldığı görülmektedir. 4342 sayılı Mera Kanununun 3.maddesine göre meralar; hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Yasanın 4. maddesine göre de kullanım hakkı kişilere bırakılamaz. Mera, yaylak ve kışlak gibi yerlerin özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, sınırlarının daraltılması olanaklı değildir. Somut olaya gelince; dava konusu taşınmazın krokide (A) ile gösterilen ve hakkındaki dava reddolunan bölümü ile mahkemece isteğin kabul edildiği (B) işaretli yerler yukarıda belirtildiği üzere 38 sayılı mera parseli kapsamındadır. (A) ve (B) ile gösterilen bölümünün farklı özellikler gösterdiğinin kabulü hayatın gerçeğine uygun düşmez. Kaldı ki, bu yerlerin özel mülk konusu kabul edilmesi 38 sayılı mera parselinin bütünlüğünü bozar. Yapılan bu saptamalara göre (B) ile gösterilen yerle ilgili davanın da reddi gerekirken istemin kısmen hüküm altına alınması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, 24.05.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.