Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2011/5702 · K. 2012/13263

11. Hukuk Dairesi         2011/5702 E.  ,  2012/13263 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/10/2010 tarih ve 2009/72-2010/437 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili, müvekkilinin “GLOCAL” ibareli marka başvurusuna davalı şirket tarafından “LOCAL” ibareli marka gerekçe gösterilerek itiraz edildiğini, Markalar Dairesi tarafından itirazın kabul edilerek başvurudan 25. ve 35. sınıf mal ve hizmetlerin çıkarıldığını, müvekkili tarafından bu karara karşı yapılan itirazın davalı idarenin Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından reddedildiğini, oysa müvekkiline ait başvuru ile davalı şirkete ait marka arasında benzerlik bulunmadığını ileri sürerek, TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 2008-M–6904 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir. Davalı TPE vekili, davanın reddini istemişlerdir. Diğer davalı davaya cevap vermemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının başvurusunu yaptığı marka ile davalı şirkete ait marka arasında 556 sayılı KHK’nin 8/1-b. maddesi kapsamında iltibasa neden olacak şekilde benzerlik bulunduğu, dolayısı ile davalı idarenin Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu tarafından verilen kararın doğru olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.